مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال: برای این که بتوانید در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن تصمیم نهایی بگیرید می بایستی در خصوص کودک بیش فعال و اصلا در مورد خود بیش فعالی در کودکان اطلاعات دقیق تری را داشته باشید. به شما به عنوان مراقب کودک بیش فعال و مراقب کودک توصیه می شود که با توجه به حساسیت کار و حرفه ی پرستاری از کودک حساسیت های لازم را در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن در نظر بگیرید.

مراقب کودک بیش فعالی

مراقب کودک بیش فعال: بیش فعالی چیست؟

بیش فعالی (ADHD) یک نوع اختلال در دوران کودکی می باشد که می توان گفت تقریبا ۱۰ درصد کودکان درگیر به آن هستند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال می توانید علایم بیش فعالی را معمولا از سال های اول رشد که شروع شده است مشاهده نمایید. اگر می خواهید میزان شیوع بیش فعالی در کودکان را بدانید بر اساس  تحقیقات در پسران شایع تر از دختران می باشد.
برخلاف تصورات عموم مردم که فکر می کنند بیش فعالی قابل کنترل و درمان نمی باشد هم قابل کنترل و هم درمان است البته لازم است بدانید که درمان و مداخلات درمانی در مورد کودکان بیش فعال با دانش و رفتار صحیح اطرافیان ممکن می باشد. متاسفانه والدین و مراقب کودک بیش فعال در بسیاری از موارد تعریف جامع و مشخصی از کودک بیش فعالی ندارند و به همین دلیل به محض شیطنت کودک از سمت والدین و  مراقب کودک بیش فعال برچسب بیش فعالی به آنها زده می شود.

مراقب کودک بیش فعال

تفاوت کودکان بیش فعال و اتیسم چیست؟

به عنوان مراقب کودک بیش فعال باید بدانید که بیش فعالی یکی از شایع ترین و پیچیده ترین اختلالات در کودکان است که از علایم آن می توان به پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز و حرکت های تکانه ای (غیرقابل پیش بینی) اشاره کرد. قبل از این که به توضیح هر یک از علایم آن بپردازیم لازم است در صورتی که می خواهید پرستار کودک اتیسم و یا مراقب کودک بیش فعال باشید تفاوت بین بیش فعالی و اوتیسم را بدانید. کودکان مبتلا به اوتیسم در شناخت نشانه ی هیجانات مشکل دارند به عنوان مثال تفاوت رفتاری بین نارحت و خوشحال بودن را نمی توانند در چهره کسی تشخیص دهند و رفتار افراد را درک نمی کنند ولی کودکان مبتلا به بیش فعالی در درک نشانه های هیجانی مشکل دارند و نمی توانند هیجانات را متناسب با آن چه ابزار می می شود درک کند به طور کلی امکان دارد بچه های مبتلا به بیش فعالی برای درک نشانه های هیجانی به بلوغ نرسیده باشند و نتوانند خوشحالی ، ناراحتی یا هر احساس دیگری را از انسان های اطراف درک کنند. کودکان بیش فعال برخلاف کودکان اوتیسم که درکی از هیجان ندارند، هیجانات را درک می کنند اما نمی توانند رفتارهای خود را متناسب با موقعیت هیجانی تنظیم کنند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی همراه با تحرک زیاد

کودکانی که از نوع بیش فعال همراه با تحرک زیاد هستند معمولا با ناآرامی و تحرک زیاد و بیش از حد شناخته می شوند. معمولا در بین عموم هم بیش فعالی با این رفتارهای تهاجمی و انفجاری بیشتر نمود پیدا کرده است. بنا به اذعان پرستار کودک بیش فعال کودک بیش فعال با تحرک زیاد  هیچ وقت در یک جا نمی نشینند و دائم در حال حرکت و معمولا حرکاتی از نوع پریدن و دوییدن و … هستند. این کودکان اگر وارد مدرسه شوند باعث آزار و اذیت اطرافیان خود با حرکات انفجاری زیاد خود می شوند. معمولا قوانینی در مدرسه برای رفتار با این کودکان وجود ندارد ولی روانشناس کودک به مراقب کودک بیش فعال و والدین  تصیه می کند که حتما قوانین و مقررات مشخصی را کودک بیش فعال در نظر بگیرند.  به طور کلی حرکات پرخطر، پرحرفی از مشخصه های این نوع از بیش فعالی است.

مراقب کودک بیش فعال

بیض فعالی همراه با کم توجهی

بیش فعالی همراه با کم توجهی مراقب کودک بیش فعال باید بداند که کودک بیش فعال کم توجه معمولا تمرکز کمتری در مسائل دارد و به طور دایم در حال رویاپردازی می باشد. این کودکان به علت پرت بودن حواسشان و نداشتن تمرکز کافی نیاز به مراقبت شدید دارند چون این کودکان در بیرون از خانه خطرات زیادی از جمله افتادن و تصادف کردن و … تهدید می کند. به همین جهت مراقب کودک بیش فعال بودن به معنی این است که مراقب کودک در منزل می بایستی دقت بیشتری را در ارتباط با مراقبت از کودک داشته باشد. این کودکان در مدارس هم به علت اینکه تمرکز کافی ندارند مورد سرزنش معلم قرار می گیرند و تکلیف های خود را به علت نداشتن دقت کافی در بیشتر مواقع نمی توانند به درستی انجام دهند. مشخصه دیگر این نوع بیش فعالی، فراموشکاری زیاد می باشد. این بدین صورت است که ممکن است لوازم و وسایل خود را در مکانی گم کنند و جا بگذارند. کودکانی که این نوع بیش فعالی را دارند معمولا در انجام برنامه ریزی برای کارهایشان هم به مشکل برمی خورند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی از نوع تکانه ای

بیش فعالی از نوع تکانه ای به دلیل داشتن صبر و تحمل کم به این نام خوانده می شوند. این نوع کودکان ممکن است در بین حرف دیگران بپرند و اجازه صحبت به آنها را ندهند. این نوع از بیش فعالی در مدارس نیز مشاهده می شود که در بازی های بین کودکان بی صبر بودن و یا حوصله انجام دادن کارهای گروهی را نداشتن از نشانه های بارز این نوع بیش فعالان در مدارس است. این نوع کودکان معمولا به علت بی تحملی دارای دوستان کمی هستند. در بسیاری از موارد این نوع از کودکان بیش فعال با مراقب کودک بیش فعال نیز دچار تنش می گردد.
بر اساس نظر متخصصان روانشناس کودک و نوجوان، ممکن است کودکی همه موارد بالا را نداشته باشد و تنها یک نوع از این بیش فعالی ها را شامل شود و در برخی از موارد نیز هم دیده شده که کودک بیش فعال هر سه علایم بالا را دارا هستند.

علایم بیش فعالی

– پرسر و صدا بودن
– پر حرفی
– تمرکز کم
– پریدن و دوییدن به طور دائم
– بی قرار بودن و تحمل کم
– فراموش کاری
– میل کم به اتمام کامل کار و تکالیف

مراقب کودک بیش فعال

توصیه هایی برای والدین و مراقب کودک بیش فعال

– به هیچ عنوان کودک خود را با کودکان دیگرا مقایسه نکنید. و یک دید و نگرش مثبت به کارهای کودکان خود نشان دهید. این را قبول کنید که این یک نوع اختلال در کودکتان بوده و باید با رفتارهایتان رفتارهای نامناسب کودکتان را کنترل کنید. به عنوان مراقب کودک بیش فعال و پرستار کودک به کودکان خود گوشزد کنید که کدام رفتارش قابل قبول بوده و از انجام کدام کارها می بایستی پرهیز کند. کودکان خود را همیشه مورد تحسین قرار دهید و او را به انجام کارهای که بیش فعالی را کاهش دهد تشویق کنید.
– رابطه بین والدین و فرزندان باید مستحکم شده و به تمام حرفهای کودک خود گوش کنند و نبایستی از حالت ها و رفتارهای کودک خود خسته شوند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال ارتباط چشمی بین خود و کودک را حفظ کرده و در بیشتر مواقع او را در آغوش بکشید و به او محبت کنید. اگر کودکتان در اجرای برنامه ها و اهداف خود کاستی دارد همیشه کمک حال  او در این مسائل باشید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال به کودکان خود نحوه صحیح رفتار را یاد بدهید تا در مدرسه به مشکل برنخورد . آیا او در خانه تمرین کرده و فعالیت هایی که قادر است انجام دهد را با کودک انجام دهید. اگر یک کاری برای کودک شما مشکل است و کودکتان از انجام آن عاجز است با برنامه ریزی صحیح و گام به گام او را به انجام کارهایش تشویق کنید. کودکتان را مکلف به انجام کارهای خانه بکنید و در تصمیمات خانه او را شریک خود قرار دهید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال تشویق و تنبیه هایتان باید قابل درک باشد. اگر کودکتان کاری شایسته انجام داده پاداش و جایزه در نظر گرفته و بلافاصله ارائه دهید. از محروم کردن برای خیلی کارهایی که در صدد حذف آن هستید نیز می توانید استفاده کنید به عنوان مثال برای کودکتان بگویید که او از انجام کارهای پر تحرک محروم شده و اگر انجام دهد هیچ پاداشی در قبال آن دریافت نخواهد کرد.
– اگر کودکتان دارویی مصرف می کند و دارای رژیم غذایی خاصی است، در زمان معین و بر اساس برنامه ای خاص به او ارایه دهید. از مواد غذایی دارای پروتئین و سبزیجات و میوه ها بیشتر استفاده کنید.
اگر احساس می کنید کودکتان یکی از علایم بالا را دارد و شیطنت های آن قابل درک نیست و کنترل آن سخت می باشد. می توانید برای مشاوره رایگان با موسسه پاکان افق آرال که دارای سابقه چندین ساله در حوزه پرستاری و مراقبت از کودک و سالمند می باشد تماس گرفته و مشکلات کودکان خود را با این موسسه در میان بگذارید.

موسسه پرستاری

پرستار کودک بیش فعال

پرستار کودک بیش فعال

پرستار کودک بیش فعال: کودک بیش فعال کیست؟ چه رفتارهایی را ممکن است شما به عنوان پرستار کودک؛ از کودک بیش فعال انتظار داشته باشید؟

پرستار کودک بیش فعال

پرستار کودک بیش فعال: آیا راهکارهای ارتباطی با کودک بیش فعال را می شناسید و با آن آشنایی دارید یا نه؟

اختلال بیش فعالی  و نقص توجه معمولا در توصیف کودکانی به کار می رود که همواره و به طور مکرر در دو حیطه کلی بی توجهی و تکانشگری-بیش فعال؛ رفتارهای نامتناسب با سن خویش نشان می دهند. الگوی کودک بیش فعال الگوی جدیدی نیست. شما اگر پرستار کودک بیش فعال بوده باشید احتمالا با کودکانی مواجه شدید که روی صندلی آرام و قرار ندارد؛ دایم در حال وول خوردن است و می جنبد: بیش از چند ثانیه بر روی یک تکلیف خاص نمی تواند باشد. وقتی وسایلش می افتد جیغ می زند؛ رومیزی را می کشد و لیوان و چنگال و کارد را روی زمین می ریزد. یا در مورد دیگر پرستار کودک بیش فعال گزارش می دهد که: کودک همواره بیش فعال و تکانشی می باشد و هرگز از دستورات پیروی نمی کند. هیچ وقت خواب عادی ندارد و به ندرت می خوابد. نه مقررات کارساز است و نه روش های تربیتی که برای سایر کودکان استفاده می شده است؛هرگز کاری را که انجام داده است به پایان نمی رساند به جز یک سری بازی ها مانند بازی های کامپیوتری که به مدت طولانی یک جا می نشیند؛ به ندرت یک جا می نشیند مگر اینکه برنامه های تبلیغاتی خاصی پخش شود.

اینها چند مورد از موارد بیشماری هستند که ممکن است پرستار کودک بیش فعال به شما گزارش کند. در واقع پرستاری از کودک بیش فعال؛ کار هر پرستار کودک نیست بلکه حداقل آشنایی مراقب کودک با رفتارهای کودک بیش فعال را ایجاب می کند.

پرستار کودک بیش فعال: علایم بیش فعالی چیست؟

اگر شما پرستار کودک بیش فعال باشید و از ما در مورد علایم بیش فعالی سوال کنید باید بگوییم که بیش فعالی هیچ گونه علایم جسمانی خاصی ندارد که بتوان با رادیوگرافی یا آزمایش هایی در آزمایشگاه؛ آن را مشخص کرد. در حال حاضر این اختلال صرفا بر اساس آن دسته از الگوهای رفتاری که از یک کودک تا کودکی دیگر اندکی با هم تفاوت دارند؛ تشخیص داده می شود. برای بسیاری از الگوهای رفتاری کودک مبتلا به بیش فعالی علت واحدی نمی توان یافت و تردید وجود دارد که صرفا یک علت برای این اختلال پیدا شود. به احتمال قوی بیش فعالی اصطلاح عمومی است که برای توصیف الگوهای مختلف رفتاری که تفاوت اندکی با یکدیگر دارند؛ از آن استفاده می شود.

پرستار کودک بیش فعال

پرستار کودک بیش فعال: مشاهده اطرافیان کودک بیش فعال چگونه است؟

هر کسی با مشاهده رفتارهای کودکان مبتلا به بیش فعالی آنها را شگفت انگیز و متناقض خواهد یافت؛ رفتار عجولانه و آشفته کودک؛ منبع اصلی فشار روانی و ناکامی برای خود وی؛ والدین؛ خواهران و برادران : معلمان و پرستار کودک بیش فعال است. پرستار کودک بیش فعال همیشه متذکر می شوند چرا نمی توانند روی صندلی خود بشینند؟ چرا نمی توانند هر کاری را به پایان برسانند؟ و … . با این حال کودک مبتلا به بیش فعالی در بعضی از اوقات روز یا در موقعیت های مشخصی عادی و خوب به نظر می رسد و این سبب می شود که دیگران فکر کنند که اگر کودک بیش فعال تلاش های خود را زیاد کند و یا پرستار کودک بیش فعال و یا والدین او محدودیت های خود را گسترش دهند؛ می تواند این رفتارهای به ظاهر بچگانه خود را کنترل کنند. تلاش زیاد و مقررات خشک می تواند به برخی کودکان کمک کند اما بیشتر کودکان بیش فعال در همین حد هم بیش از ظرفیت خود تلاش می کنند. آنها قصد دارند به نحو احسن کارها را انجام دهند اما ظرفیت محدودشان در خویشتن داری مانع از این کار می شود. در نتیجه آنها اغلب دچار آزردگی؛سردرگمی و اندوه می شوند. زیرا به دلیل بی توجهی؛ مقصر شناخته می شوند؛ به آنها تهمت سر به هوا بودن زده می شود؛ ممکن است به آنها توهین شود یا تحقیر شوند یا حتی به دلیل انجام ندادن تکالیف  و کارهای خانه تنبیه شوند؛ متاسفانه انها ممکن است ندانند که چرا کارشان اشتباه بوده است یا چطور می شود آن کار را به نحو دیگری انجام داد.

پرستار کودک بیش فعال

پرستار کودک بیش فعال: واکنش کودک بیش فعال چگونه است؟

احساس ناکامی و ناامیدی که سراپای کودک بیش فعال را فرا می گیرد و می تواند زندگی روزانه کودک بیش فعل را مختل کند؛ مقدار زیادی انرژی مصرف کند؛ به بروز مشکلات عاطفی و کاهش عزت نفس منجر می شود و به روابط کودک در خانه و مدرسه و همچنین روابط او با کودک بیش فعال آسیب جدی وارد می کند.

اگر شما تصمیم به استخدام پرستارکودک بیش فعال هستید و همچنین تصمیم گرفته اید که این خدمات را از موسسه پرستاری بگیرید می توانید با کارشناسان متخصص ما تماس بگیرید و از مشاوره رایگان روانشناسان کودک ما بهره ببرید. شما می توانید با یک تماس با موسسه پرستاری پاکان افق آرال بهترین و مجرب ترین پرستارکودک بیش فعال را در منزل خود و در کنار خانواده خود داشته باشید.

موسسه پرستاری پاکان افق

 

بیش فعالی

بیش فعالی در کودکان و راه های مقابله با آن

اصطلاح بیش فعالی یا ADHD نسبتا جدید است برای توصیف رفتارهای مهار نشده و تکانشی. بیش فعالی هیچ گونه علائم جسمانی مشخصی ندارد و صرفا بر اساس آن دسته از الگوهای رفتاری که از یک کودک تا کودکی دیگر اندکی با هم تفاوت دارند تشخیص داده می شوند. این اصطلاح برای توصیف الگوهای مختلف رفتاری که تفاوت اندکی با یکدیگر دارند استفاده می شود. هرکسی با مشاهده رفتارهای این کودکان آنها را شگفت انگیز و متفاوت خواهند یافت. (بیش فعالی در کودکان و راه های مقابله با آن)

موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری سالمند در این مقاله سعی داشته در مورد بیش فعالی و موارد لازمه نکاتی را برای شما عزیزان مطرح کند.

بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی در کودکان و راه های مقابله با آن

رفتارهای عجولانه و آشفته کودک منبع اصلی فشار روانی و ناکامی برای خود، والدین، خواهران و برادران، معلمان و همکلاسی هایشان به حساب می آید. آنها سعی دارند کارها را به نحو احسن انجام دهند ولی ظرفیت محدودشان در خویشتن داری مانع از این کار می شود در نتیجه آنها اغلب دچار آزردگی و سردرگمی و اندوه می شوند و به آنها تهمت سربه هوایی زده می شود و ممکن است تحقیر یا تنبیه شوند. احساس ناکامی و ناامیدی آنها را فرا می گیرد و ممکن است زندگی روزانه کودک را مختل کرده و موجب کاهش عزت نفس و بروز مشکلات عاطفی و صدمه به روابط کودک در خانه و مدرسه شود.

کودکان مبتلا به بیش فعالی دائم درحال حرکت هستند، وول می خورد از دیوار بالا می رود بی هدف در اتاق می دود، به همه چیز دست می زند و کودکان را هل می دهد و حتی وقتی خواب هستند بیشتر از بقیه کودکان فعالیت حرکتی دارند ولیکن برخلاف سایر کودکانی که انرژی بالایی دارند نمی توانند به توفیق زیادی دست یابند. نقص اولیه توجه در این کودکان عبارت است از ناتوانی در حفظ توجه پایدار و دائم بر روی دستورالعملها یا مقررات همزمان با حواسپرتی های چشمگیر.

بیش فعالی در کودکان

تشخیص بیش فعالی مستلزم بروز نشانه ها قبل از ۷ سالگی ، فراوانی و شدت نشانه ها بیشتر از سایر کودکان همسال و همجنس، تداوم نشانه ها در موقعیت های مختلف، و نمایان شدن آنها به گونه ای است که کارکرد کودک را مختل سازند. هرچند ملاک های تشخیصی با توجه به محدودیت هایی که دارد سودمند است یک نکته مهم این است که به نشانه های بیش فعالی از دیدگاه رشدی توجه نمی شود.

بیش فعالی در کودکان

کودکان بیش فعال با وجود مشکلات اولیه ای که دارند دارای مشکلات دیگری نظیر نقص های شناختی، اختلال های گفتار و زبان و مشکلات پزشکی جسمانی و اجتماعی هستند و در زمینه  کارکردهای اجرایی فرایند های عالی ذهن که ظرفیت کودک برای برنامه ریزی و خود نظم بخشی بر پایه آنها استوار است دچار مشکل هستند. بیش فعالی و نقص توجه در پسران بیشتر از دختران است یا اینکه بیش فعالی پسران به دلیل نشانه های نافرمانی و پرخاشگریشان، سریعتر تشخیص داده و زودتر از دختران نزد روانشناس کودک فرستاده می شوند. نشانه های فقدان توجه و آشفتگی که نشانگر فعالیت های ضعیف شناختی است، نظیر فراموشکاری، تنبلی، خواب آلودگی و رویا پردازی، اضطراب افسردگی و پرحرفی احتمالا در دختران مبتلا به بیش فعالی بیشتر از پسران است و در عوض پسران بیش فعال تر هستند و رفتارهای پرخاشگرایانه و جامعه ستیزی بیشتری دارند. در دختران نمرات هوشی و پیشرفت تحصیلی پایین تر و مشکلات اجتماعی تحصیلی و خانوادگی آنها بیشتر است. با این حال پاسخ به درمان در دختران و پسران یکی بوده است.

بیش فعالی در کودکان

 

بیش فعالی در کودکان

نشانه های بیش فعالی (ADHD) با افزایش سن تغییر می کند. نوباوگانی که خلق وخوی دشوار دارند ، ممکن است نشانه های بیش فعالی – تکانشگری را تا سنین ۳ تا ۴ سالگی نشان دهند و نشانه های فقدان توجه نیز به هنگام ورود کودک به مدرسه هویدا شود. اگرچه برخی نشانه ها ی بیش فعالی ممکن است از نظر میزان شیوع و شدت آن با افزایش سن کاهش یابد، برای شمار فراوانی از افراد مبتلا به بیش فعالی، اختلالی دائمی و دردناک است و اگر فرد در جوانی به گونه ای موثر با آن کنار نیاید، با بیقراری و مشکلاتی در روابط اجتماعی، افسردگی عمده و عزت نفس پایین و حتی سوء مصرف مواد روبرو خواهد بود.

به طور کلی درمانی برای بیش فعالی وجود ندارد اما از انواع درمان ها می توان برای مقابله با نشانه ها و هرگونه مشکل ثانویه تدریجی، استفاده کرد. رویکرد اولیه برای درمان بیش فعالی کودکان ترکیبی از روش های دارو درمانی، آموزش والدین و مداخله آموزشی است. داروهای محرک، موثرترین درمان برای بیش فعالیADHD (بیش فعالی در کودکان)  هستند با این حال، از آنجا که سودمندی آنها در بلند مدت اندک است، مصرف بالینی آنها مسائل مهمی به دنبال دارند که هنوز برطرف نشده اند.

آموزش مدیریت والدین، انواع مهارت ها را به والدین آموزش می دهد تا آنها بتوانند لجبازی ها و نافرمانی های کودک مبتلا به بیش فعالی مقابله نمایند. کنترل فقدان توجه و رفتارهای بیش فعالی – تکانشگری که یادگیری را کاهش می دهند، و فراهم آوردن محیطی که توانایی کودک را ارتقا ببخشد، کانون توجه مداخله های آموزشی است. مداخله های اضافی برای درمان عبارتند از : مشاوره خانوادگی، گروه های حمایتی، و مشاوره انفرادی برای کودک.

موسسه پرستاری پاکان افق