کودک پرخاشگر و نحوه برخورد پرستار با کودک پرخاشگر

پرستار کودک پرخاشگر و روش های تربیتی و پرستاری از کودک پرخاشگر یکی از مسائل مهمی است که مورد سوال پرستاران کودک و والدین قرار می گیرد. پرستار کودک باید چگونه با یک کودک پرخاشگر رفتار کند؟ رفتار والدین در قبال پرخاشگری کودکشان چگونه باید باشد؟ برای مقابله با پرخاشگری کودکان وظایف والدین و مراقب کودک در منزل چه چیزهایی باید باشد؟ معیارهای انتخاب پرستار کودک برای کودک پرخاشگرشان شامل چه نکاتی باید باشد؟ موسسه پاکان افق آرال با تجربه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند در این مقاله سعی بر آن داشته به این سوالات به طور مختصر جواب داده و در مورد پرستار کودک پرخاشگر اطلاعات لازم را توضیح دهد. امیدواریم برای خوانندگان مفید واقع شود.

پرستار کودک پرخاشگر

پرخاشگری چیست؟

در یک تعریف عمومی پرخاشگری یعنی آسیب رساندن یا صدمه زدن عاطفی روحی به شخص مقابل یا خود می باشد. این کار ممکن است با قصد و نیت قبلی انجام بپذیرد یا هیچ نوع هدفی پشت آن نباشد. به همین دلیل ممکن است پرستار کودک پرخاشگر گزارش هایی را داشته باشد از پرخاشگری کودک به خود و یا اطرافیان. در برخی از موارد روابط با کودک پرخاشگر مرزهای اجتماعی را نقض می کند و ممکن است باعث ایجاد خلل در روابط با بقیه شود. پرخاشگری و خشونت یک پدیده ساختاری و چند بعدی است و دارای کارکردهای مثبت می باشد. در زبان عامه پرخاشگری را تنها به معنای زور ورزی و خشونت به کار می برند ولی چنین استنباطی تنها بخشی از مفهوم پرخاشگری را پوشش می دهد. بنا به تعریف ارونسون، پرخاشگری عملی است که هدف آن اعمال صدمه و رنج به دیگری است.

دلایل پرخاشگری کودکان

احتمال دارد که فرزندان شما، رفتارهای توأم با پرخاش و خشونت را که در محیط اطراف خود می‌بینند، الگوبرداری کرده و اجرا کنند. دلیل دیگر پرخاش کودکان هم می‌تواند تلاشی در جهت جلب توجه دوستان، خانواده یا معلمان باشد. اگر حواس‌تان نباشد، به‌عنوان والدین و یا پرستار کودک پرخاشگر با نادیده گرفتن یا پاداش دادن به کودک می‌توانید موجب تشویق او به رفتارهای پرخاشگرانه فراهم آورید. منظور این است که وقتی دقیقا شیوه‌ی برخورد با کودک در این موقعیت‌ها را ندانید، امکان دارد که ناخواسته او را در مسیر پرخاشگری هدایت کنید. در این بخش دلایل پرخاشگری کودکان و رفتار پرستار کودک پرخاشگر را به طور مختصر توضیح می دهیم.

۱- الگوپذیری از خانواده یا والدین

شاید این جمله را چندین بار از رسانه ها یا در بیلبوردهای شهرمان دیده ایم: ” کودکان نگاه می کنند کودکان یاد می گیرند”. دوران یادگیری کودکان در سنین کودکی می باشد و شخصیت آن ها بین سن ۴ تا ۷ سالگی تکمیل و تا سن ۲۰ سالگی تثبیت می شود. پس هر رفتاری که از طرف والدین در خانه اعمال شود کودکان همان رفتار را یاد می گیرند و از خود نشان می دهند. لزوم ندارد والدین با کودک پرخاشگر باشند تا او یاد بگیرد، اگر یکی از والدین با هر عضوی از خانواده رفتار خشونت آمیزی داشته باشد کودک نیز تحت تاثیر همان رفتار قرار گرفته و شروع به پرخاشگری می کند. هیچ کودکی از همان بدو تولد و سخن گفتن رفتار بدی ندارد و رفتار ها نیز تحت تاثیر ژنتیک نبوده و در دوران کودکی تکمیل می شود. پس وظیفه والدین یا پرستار کودک پرخاشگر در این سنین نوزاد و کودک، رفتار مناسب با کودک و اطرافیان می باشد. همیشه پیشگیری بهتر از درمان بوده است. پس از انجام اعمال پرخاشگری و خشونت آمیز در مقابل کودکان خودداری کنید.

۲- افسردگی و پرخاشگری

افسردگی می تواند پرخاشگری را به دنبال داشته باشد. کودکانی که هیچ گونه هم بازی ندارند، با یک خانواده افسرده زندگی می کنند، منزوی بوده و با هیچ کسی رابطه ندارند، شروع به پرخاشگری می کنند. والدین یا پرستار کودک پرخاشگر در این شرایط باید به عنوان یک همبازی با کودک رفتار کرده و باعث هیجان و دلخوشی در زندگی کودک بشود. تا کودک از ادامه رفتارهای پرخاشگری خودداری کند.

پرستار کودک پرخاشگر

۳-ناامیدی و پرخاشگری

گاها کودکان شروع به انجام کاری کرده و اگر نتوانند آن را به درستی انجام دهند شروع به بدخلقی می کنند و رفتار های خشونت آمیزی از خود نشان می دهند. پس از سپردن کارهایی که کودکان از انجام آن ناتوان هستند خودداری کنید. کارهایی که کودکان نتوانند آن را انجام دهند باعث ناامیدی کودکان می شود.

۴- مهارت های ارتباطی ضعیف

یکی از دلایلی که باعث پرخاشگری کودکان می شود، مهارت های ارتباطی ضعیف است. پرستار کودک پرخاشگر در این شرایط باید به عنوان یک دوست عمل کرده و همیشه با کودک در ارتباط باشد. و راه های ارتباطی کودک با جامعه را افزایش دهد تا کودک به یک فرد با روابط اجتماعی بالا تبدیل شود.

۵- آسیب های جسمی و مصرف دارو

کودکانی که بنا به بیماری های خاص تحت نظارت بوده و دارو های زیادی را مصرف می کنند رفتار پرخاشگرانه ای از خود نشان می دهند. حتی کودکانی که بنا به دلایلی آسیب جسمی دیده اند و توانایی انجام بعضی از کارها را نداشته باشند نیز رفتار خشونت آمیزی از خود نشان می دهند. در این صورت والدین یا پرستار کودک باید با کودک مدارا کرده و با صبوری راه های رفتار درست را به کودک نشان دهند.

۶- پرخاشگری در مدرسه

گاهی‌ کودکان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می ‌شوند؛ و این‌ قربانی‌ شدن‌ باعث‌ می ‌شود که‌ خود آنها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند. معمولا کودک در صورت مشاهده موارد زیر در مدرسه، رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهد:

  • مورد تمسخر قرار گرفتن توسط کودکان و دانش آموزان دیگر
  • تنبیه توسط مسئولین مدرسه و یا معلم
  • کتک خوردن توسط بچه های دیگر
  • گم کردن اشیاء و لوازم تدریس
  • افت تحصیلی

پرستار کودک پرخاشگر

پرستار کودک پرخاشگر و نحوه برخورد با کودک پرخاشگر

درخصوص پرخاشگری‌های کودک با علل اضطراب باید گفت در این موارد والدین و پرستار کودک پرخاشگر، باید از نگرانی درونی و اضطراب کودک مطلع شوند و بهترین راه برای درمان این نوع از پرخاشگری، ورزش‌کردن و تخلیه هیجانات است. زمانی که کودک قربانی خشونت در مدرسه می‌شود باید والدین با مسئولان مدرسه صحبت و با تعامل دوطرفه این مشکل را برطرف کنند. به‌طورکلی خشونت و پرخاشگری بیشتر تحت تأثیر عوامل بیرونی است و والدین در درجه اول، باید محرک‌های محیطی را که باعث تحریک خشم و ایجاد خشونت در فرزندشان می‌شود شناسایی و سپس برای رفع آن به کمک روان‌شناسان و متخصصان اقدام کنند.

موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند آمده ارائه مشاوره رایگان برای خوانندگان عزیز می باشد. جهت مشاوره رایگان با این موسسه تماس حاصل بفرمایید.

موسسه پرستاری

تلفظ صحیح کلمات در کودکان

تلفظ صحیح کلمات در کودکان یکی از مسائل مهمی می باشد که چندین بار توسط والدین یا پرستار کودک از مشاوران موسسه پاکان افق آرال مورد سوال قرار گرفته شده است. اختلال در تلفظ کلمات در کودکان بخصوص تا سنین ۴ سالگی طبیعی بوده و ممکن است کودکان در تلفظ صحیح کلمات به مشکل بخورند. البته باید ذکر گردد که اگر این مسایل و مشکلات بعد از ۴ سالگی نیز ادامه داشته باشد این مشکل دیگر طبیعی و وابسته به رشد کودک نخواهد بود. بلکه این مسئله باید مورد توجه والدین و روانشناس کودک قرار بگیرد. در این مقاله موسسه پاکان افق آرال با استفاده از تجارب پرستاران و مشاورنش درصدد این است تا به تمامی سوالات والدین و پرستاران کودک در زمینه تلفظ صحیح کلمات در کودکان بپردازد. امیدواریم این مطلب برای خوانندگان مفید واقع شود.

سوالاتی که از موسسه پاکان افق آرال در مورد اختلال در تلفظ کودکان پرسیده شده است؟

  1. تلفظ صحیح کلمات در کودکان از چه سنی شروع می شود؟
  2. آیا اختلال در تلفظ صحیح کلمات در کودکان در سنین پایین طبیعی می باشد؟
  3. اگر اختلال در تلفظ کلمات کودکان حل نشود چه راه حل هایی را پیشنهاد می کنید؟
  4. با کودکانی که نمی توانند کلمات را درست تلفظ کنند چگونه باید برخورد کرد؟
  5. آیا اختلال در تلفظ ربطی به شنوایی کودکان دارد؟
تلفظ صحیح کلمات در کورکان
تلفظ صحیح کلمات در کورکان

همزمان با رشد نوزاد، گفتار و شنوایی کودک نیز رشد می یابد. گاهی تلفظ و یادگیری برخی حروف، برای کودکان کمتر از ۴ سال بسیار راحت تر از سایر حروف است، بنابراین بعضا کودکان حروف راحت را جایگزین حروف سخت می کنند که به این حالت «اختلال بیان آوایی» گفته می‌شود. در چنین حالتی ممکن است به دلیل ناآگاهی والدین و مراقب کودک فرد مورد تمسخر اطرافیان و دوستانش قرار بگیرد. در این شرایط والدین یا پرستار کودک باید با ملایمت با کودک برخورد کرده و در طی زمان تلفظ صحیح کلمات را به نوزاد یاد بدهند. بیشتر کودکان مبتلا به اختلال بیان آوایی در جمع‌های دوستان و خانواده، کمتر لب به سخن می‌گشایند و مهارت‌های کلامی را دیرتر می‌آموزند. مورد تسمخر قرار گرفتن کودک به‌وسیله هم‌سن و سالان هم باعث ترس او از بازی با آنها می‌شود. در چنین شرایطی باید از فرزندتان بخواهید در جمع صحبت کند و در قبال پاسخ دادن او را تشویق کنید. اگر متوجه شدید کودکی او را به دلیل نوع گفتارش تمسخر می‌کند، مانع این کار شوید. در زیر به مسائل مربوط به تلفظ صحیح کلمات در کودکان و روش های حل مشکل اختلالت تلفظ در کودکان به بحث پرداخته ایم.

دلیل اختلال در تلفظ صحیح کلمات در کودکان

در بسیاری مواقع تنها علت ایجاد اختلال تلفظ، یادگیری نادرست است. یعنی بدون وجود ناتوانی یا مشکل جسمی و فیزیکی خاص، کودک فقط به دلیل نداشتن الگوی صحیح، قادر به تولید درست صداهای گفتاری نیست، اما گاهی نیز علت ایجاد اختلالات تلفظ، وجود بیماری‌هایی نظیر اوتیسم، سندرم‌های ژنتیکی مثل سندرم داون، اختلالات عصبی مثل فلج مغزی، مشکلات شنوایی یا عفونت مکرر گوش، مشکلات عضوی مانند شکاف کام و وجود دندان‌های غیر طبیعی می‌باشند. در برخی خانواده‌ها دیده می‌شود خود والدین باعث تشویق اختلال تولید می‌شوند! این موضوع زمانی رخ می‌دهد که کودک کلمه‌ای را اشتباه بیان کند و اطرافیان این اشتباه را جالب و خوشایند بدانند و با تقلید کردن از کودک و تشویق او به تکرار کلمه باعث باقی ماندن اختلال شوند. پس یکی از مسائلی مهمی که در تلفظ صحیح کلمات در کودکان مطرح می باشد آموزش صحیح کلمات و تکرار نکردن واژگان نادرست توسط والدین و پرستار کودک می باشد.

تلفظ صحیح کلمات در کورکان
تلفظ صحیح کلمات در کورکان

– تلفظ صحیح کلمات در کودکان از چه سنی شروع می شود؟

همانطوری که در بالا اشاره کردیم به خاطر راحتی بعضی حروف، کودکان دوست دارند حروف راحت را جایگزین حروف سخت بکنند. پس در سن کودکی کاملا طبیعی به نظر می رسد که  بعضی کلمات را اشتباه تلفظ کنند. اما تحقیقات نشان می دهد که اختلال تلفظ در کودکان تا سنین ۴-۵ سالگی طبیعی بوده و بعد از این سن، یک نوع اختلال حساب می شود و باید درمان شود.

-با کودکانی که نمی توانند کلمات را درست تلفظ کنند چگونه باید برخورد کرد؟

تلفظ صحیح کلمات در کودکان یک مسئله جدی است که باید توسط والدین و یا پرستار کودک مورد توجه قرار بگیرد. اگر کودکی اختلال در تلفظ صحیح کلمات را دارد باید با آن کودک برخورد نشود و تنها راه مقابله با این مشکل، رفتار مناسب و مسالمت آمیز با کودک می باشد. پس برخورد شدید والدین نه تنها مشکل را حل نکرده بلکه کودکان ممکن است استرس گرفته و کلمات دیگر را نیز اشتباه تلفظ کند

-آیا اختلال در تلفظ ربطی به شنوایی کودکان دارد؟

اگر کودکتان در تلفظ کلمات مشکلی دارد و این مشکل بیش از حد طبیعی می باشد و باعث نگرانی والدین می شود حتما به یک متخصص مراجعه نموده و این مسئله را پیگیر باشد. چون در برخی موارد مشاهده شده است که اختلالات تلفظ از شنوایی بد کودک متاثر بوده است

راه های آموزش تلفظ صحیح کلمات در کودکان

۱- کتاب های آموزشی

یکی از راه های حل مشکل اختلال در تلفظ کودکان، استفاده از کتاب های آموزشی می باشد که حروف را با صدا تکرار می کنند. معمولا برای کودکان این نوع کتابهای آموزشی در بازاز  زیاد می باشد. بهترین کتاب ها برای کودکان همان کتاب هایی هستند که تصاویر کارتونی دارد و کودکان بیشتر با این کتاب ها انس می گیرند.

۲- تکرار حروف و کلمات

یکی دیگر از موثرترین راه حل مشکل اختلال در تلفظ، تکرار حروف و کلمات توسط والدین یا پرستار کودک می باشد. همیشه تکرار یک چیزی برای آموزش موثر بوده و تا به امروز نیز نتیجه مثبتی داشته است. تکرار مکرر حروف توسط والدین به گونه ای که نوزاد یا کودک خسته نشود موثرترین روش در تلفظ صحیح کلمات در کودکان می باشد.

۳- تماشای تلویزیون و انیمیشن

معمولا کودکان در سنین ۲-۵ سالگی دوست دارند انیمیشن تماشا کنند. نشان دادن انیمیشن هایی که حروف را تلفظ می کنند و کلمات و واژگان درست را برای کودکان یاد می دهند خیلی تاثیر گذار خواهد بود.

تلفظ صحیح کلمات در کورکان
تلفظ صحیح کلمات در کورکان

تفاوت لکنت زبان و اختلال در تلفظ

اغلب اختلال‌های گفتاری محدود به لکنت زبان نیست اما عموم مردم تمام اختلالات گفتاری را با عنوان لکنت می‌شناسند در حالیکه لکنت زبان یکی از اختلالات گفتاری است. از جمله مشخصات لکنت زبان این است که گفتار شخصی که قبلا به خوبی صحبت می‌کرده، براثر ترس یا شوک دچار اختلال بیانی شود. در این موارد برخی از کودکان «ک» را «ت» تلفظ می‌کنند که در این حالت گفته می‌شود فرد دچار اختلال تلفظ است و با مراجعه به مراکز گفتار درمانی و تمرین‌های ارائه شده در این مراکز اختلال گفتاری او برطرف می‌شود. علت وجود برخی اختلالات گفتاری از صدمات ایجاد شده در تارهای صوتی می باشد و عللی چون جراحی و یا جیغ کشیدن که موجب گرفتگی صوت می‌شود، از دیگر مواردی است که مراجعان را به سمت گفتار درمانی می کشاند.

موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند آمده ارائه مشاوره رایگان برای خوانندگان عزیز می باشد. جهت مشاوره رایگان با این موسسه تماس حاصل بفرمایید.

موسسه پرستاری

روش های تشویق کودکان

روش های تشویق کودکان و حتی در بعضی مواقع تنبیه کودکان در مقابل کارهای نادرستشان، یک نوع روش تربیتی خاصی به حساب می آید. تشویق کودکان به عنوان یک پاداش دهی تلقی می شود. یعنی کودک در قبال کارهایی که انجام می دهد از طرف خانواده برای انجام دوباره همین کارها، مورد تشویق قرا می گیرد. تشویق و تنبیه می بایستی در زمان و در جای مناسب انجام گردد. چه والدین و چه پرستار کودک در منزل می بایستی زمان های مناسب تشویق کودکان را بدانند. زیرا که مراقب کودک آشنا به مباحث روانشناسی کودک به خوبی می تواند از تشویق کودکان برای افزایش یک رفتار استفاده نماید. موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سامند، در این مقاله سعی داشته است تا روش های تشویق کودکان را با استفاده از تجارب پرستاران و مشاورانش برای شما عزیزان ارائه دهد. امیدواریم این مطلب برای خوانندگان مفید واقع شود.

روشهای تشویق کودکان

رفتارهای کودک باید مورد توجه والدین یا پرستار کودک قرار بگیرد زیرا که رفتارهای مناسب کودکان در هر زمانی بهید سبب تشویق کودکان گردد. به طور طبیعی هر فردی صرف نظر از سنش دوست دارد به خاطر انجام کارهای خوب مورد تشویق قرار بگیرد. ولی چون سن کودکی یک دوره حساسی بوده و شخصیت کودکان در این سن شکل می گیرند، باید در مورد تربیت کودک و تشویق برای انجام کارهای خوب دقت زیادی شود. در واقع شما با تشویق کودکان باعث تثبیت و تقویت رفتارهای کودکان می شوید. تشویق کودکان دارای مزایای زیادی است که در زیر به چند نمونه از این مزایا اشاره می کنیم:

  • افزایش اعتماد به نفس: اگر کودکتان را به خاطر انجام امور درست تشویق کنید شما در اولین مرحله اعتماد به نفس کودکتان را افزایش می دهید. اعتماد به نفس بالا نیز باعث رضایت از زندگی و شادی و … را به دنبال خواهد داشت.
  • افزایش انگیزه برای کارهای بیشتر: تشویق کودکان باعث ایجاد انگیزه برای انجام کارهای خوب بیشتر خواهد شد.
  • افزایش پشتکار: کودکانی که برای کارهای خوبشان مورد تشویق قرار می گیرند پشتکار بهتری نسبت به بقیه کودکان خواهند داشت.

رفتارهای طبیعی هر فردی نسبت به سن آن متفاوت بوده و ممکن است هر شخصی در هر بازه سنی کارهای خوب یا بدی را انجام دهد. ولی در سنین پایین اگر کودکی به خاطر انجام کارهای مثبتش، مورد تشویق والدین و پرستار کودک قرار بگیرد با یک پشتکار مناسبی وارد سنین بعدی خواهد شد. روش های تشویق کودکان متعدد بوده ولی چند نمونه از این روش های را در ادامه آورده ایم و در مورد آن ها توضیح مختصری ارائه داده ایم.

روش های تشویق کودکان

تشویق های کودکان ممکن است به صورت کلامی یا غیرکلامی باشد. سنین خردسالی معمولا برای تشویق های غیرکلامی مناسب تر است. در زمانی که خردسال را تشویق می کنید سعی کنید احساسات و هیجانات خود را نیز نشان دهید تا نوزاد انرژی را از هیجانات شما دریافت کند. تشویق های غیرکلامی هم مانند هدیه دادن، تشکر از طریق حرکات دست و صورت ( مثلا دست بر شانه کودک زدن و چشمک زدن و … ) .

۱- در تشویق کودکان خود روراست و صادق باشید

یکی از روش های تشویق کودکان روراست بودن با کودکان است. گاهی مشاهده شده است والدین، کودکان را  صرف برای این که اعتماد به نفس کودک را افزایش دهند کودکان خود را تشویق می کنند حتی اگر کاری را انجام نداده باشد. در واقع این عمل درست نبوده و در برخی موارد مشاهده مشده که انتظار کودکان را افزایش می دهد. باید در مورد رفتارهای کودکان خود روراست باشید. زمانی که کودکتان را سر چیزهای بی مورد تشویق می کنید، در واقع ارزش تشویق کردن را کاهش می دهید و اگر در قبال یک کار پسندیده اش تشویق کنید، در این صورت تشویق شما را عادی جلوه می دهد.

برخی موارد هم مشاهده شده است که تشویق برای گول زدن کودک می باشد. این نوع تشویق هم جز تشویق های ناصادق بوده و باعث می شود کودک نیز این نوع رفتارها را یاد بگیرد و در طول زندگی هم برای گول زدن مردم از تشویق های دروغین استفاده کند. تشویق های دروغین تاثیرات منفی زیادی دارند. برای مثال کودکتان را به خاطر کار خوبی که انجام داده است تشویق کرده اید و قول پارک رفتن را داده اید. اگر به قول خود عمل نکنید در این صورت همیشه در نزد کودکتان تشویق های شما بی ارزش تلقی خواهد شد.

روشهای تشویق کودکان

۲- به طور مکرر کودک را مورد تشویق قرار ندهید

تحسین و تشویق یکسره از کودکان، انگیزه کودکان را در انجام دادن کارها از بین می برد. طی تحقیقاتی که در کشور انگلیس برای کودکان در سن ۶-۹ سال در یک مدرسه انجام شد، نشان داد کودکانی که به طور مکرر در کلاس درس به خاطر کمک به دیگر همکلاسی هایش مورد تشویق معلم خود قرار گرفته است روز به روز انگیزه برا کمک کردن به همکلاسی هایش کاهش پیدا کرده است. به همین نباید تشویق ها به صورت مکرر باشد. تشویق کودکان می بایستی به صورت برنامه ریزی شده از سمت پرستار کودک انجام گیرد.

۳- تشویق کودکان می بایستی شامل انجام کار باشد تا تشویق کودک

سعی کنید به جای تشویق کودکتان، انجام کار را تشویق کنید. کودک را برای رسیدن به اهداف مشخص و خوب تشویق کنید و کارهایی که خوب است را در چشم کودک خود بزرگ جلوه دهید و تا تشویق شما باعث بشود کودک برای انجام امور دیگر نیز انگیزه پیدا کند.

۴- تشویق تلاش کودکان به جای مهارت

یکی از روش های تشویق کودکان تشویق تلاش های کودکان می باشد. والدین یا پرستار کودک باید تلاش های کودکان را بیشتر از مهارت کودکان تشویق کند. به صورت طبیعی حتی یک انسان بزرگسال هم ممکن است تلاش زیادی انجام دهد ولی به هدفی که خواسته نرسد. تلاش فرد ارزشمند بوده و باید در هر صورت مورد تشویق واقع شود. اگر کودک به خاطر تلاش هایش تشویق شود، انگیزه انجام کارهای بزرگ دیگر نیز به دست خواهد آورد.

این نکته‌ای اساسی است که والدین بتوانند به تشویق‌های خود جنبه مادی ندهند. البته وجود جنبه مادی و بهره‌گیری از اشیایی که مورد علاقه کودک است، اشکالی ندارد به این شرط که کودک را دچار شرطی شدن نکند. اما راهکارهای بهتری هم وجود دارد. مثلا اینکه یکی از رفتارهای خوب و شایسته کودکتان را در حضور خودش و در مجلسی که دیگران هم حضور دارند، مطرح کنید و این می‌تواند عامل خوبی برای تشویق او باشد.

برای مشاوره رایگان در مورد مسایل کودک و سالمند می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

 

گاز گرفتن کودک

گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان با اینکه یک رفتار طبیعی می باشد ولی اگر این عمل بیش از حد تکرار شود در کودک به یک عادت تبدیل شده و ممکن است خانواده و اطرافیان را عاصی کند. گاز گرفتن کودکان همانند سایر رفتارهایشان بی دلیل نیوده و هدفی در پشت آن وجود دارد. ممکن است کودک شما عصبانیت یا خواسته های خود را از طریق گاز گرفتن نشان دهد. پس گاز گرفتن یک نوزاد شیر خوار با یک کودک ۲-۳ ساله متفاوت بوده و باید مورد توجه والدین قرار بگیرد. موسسه پاکان افق آرال با تجربه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و سالمند با استفاده از تجارب متخصصین و پرستاران کودک این مقاله را تهیه و در اختیار شما قرار داده است. امیدوارم این مطلب برای خوانندگان عزیز مفید واقع شود.

گاز گرفتن کودکان

دلایل گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان بسته به سن آنها دارای دلایل متفاوتی می باشد.

گاز گرفتن کودکان ۵ تا ۸ ماه: در این بازه سنی نوزاد بیشتر به دلیل ناراحت و عصبی شدن اطرافیان یا هر چیزی که در اطراف دهانش باشد گاز میگیرد. کودک به دلیل درآوردن دندان نیز ممکن است مادر را در هنگام شیردهی گاز بگیرند یا دست والدین و مراقب کودک در منزل را مدام به دلیل دندان درآوردن گاز بگیرد. معمولا با عکس العمل نشان دادن کودکان در این سنین از گاز گرفتن دست برمیدارند.

گاز گرفتن کودکان ۸ تا ۱۵ ماهگی: گاز گرفتن در این سنین از هیجان بوده و باز در این سن با عکس العمل نشان دادن نوزاد از گاز گرفتن دست برمیدارد.

گاز گرفتن کودکان ۱۵ ماهگی تا ۳ ساگی: گاز گرفتن در این سن نشان از عصبانیت آنها بوده و باید والدین یا پرستار کودک علت عصبانیت را پیدا کرده و حل کند.

گاز گرفتن کودکان بالای ۳ سال: گاز گرفتن در این سن نشان از ترس و ضعف است. معمولا کودکان در دعوا یا جدال که کم آورده باشند شروع به گاز گرفتن می کنند. وظیفه والدین و یا پرستار کودک در این سنین دادن اعتماد به نفس به کودک و کنترل ترس و ضعف های آن است.

به طور کلی می توان دلایل اصلی گاز گرفتن کودکان را به این صورت نام برد:

  • ناراحت بودن از چیزی
  • عصبانیت
  • مورد توجه قرار گرفتن
  • دفاع از خود
  • درخواست نیازهایشان مانند گرسنگی و…
  • قوی جلوه دادن خود
  • هیجان

در بعضی کشورها گاز گرفتن کودکان یک کار ناپسند بوده و به همین دلیل ممکن است مورد تنبیه قرار بگیرند. ولی در کودکان یک غریزه ای در گاز گرفتن وجود دارد که می تواند ناشی از عواملی که در بالا اشاره شد باشد و با رفتار های مناسب والدین یا پرستار کودک کنترل شود.

گاز گرفتن کودکان

راهکارهای مناسب برای جلوگیری از گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان می تواند منشا روانی داشته باشد. گاز گرفتن ممکن است اعتراض آمیزترین راهی باشد که کودکان به وسیله ی آن توجه بزرگ تر ها را می طلبند اما در گروه های همبازی بعضی کودکان ممکن است رفتارهای نادرست دیگری نیز داشته باشند. در زیر به برخی از راهکارهای مناسب برای جلوگیری از گاز گرفتن کودکان اشاره کرده ایم:

  1. با آرامش با کودک رفتار کرده و زشت بودن گاز گرفتن را برایش گوشزد کنید. بی شک یکی از بهترین روش های برای جلوگیری از گاز گرفتن، با آرامش مداخله کردن می باشد. اگر کودک در جمعی یکی را گاز گرفت او را از جمع دور کرده و با آرامش کار زشت را به او تذکر دهید و در صورت تکرار این عمل مورد تنبیه قرار گرفتن را برایش گوشزد کرده تا از انجام این عمل خودداری کند.
  2. اگر کودکتان در سنی است که دندان در میاورد و عامل اصلی گاز گرفتن هم دندان درآوردنش می باشد با گرفتن دندان گیر از داروخانه ها این مشکل را حل کرده و باید توجه کنید که همیشه در اختیار کودک قرار ندهید و به صورت کنترل شده هر از گاهی برای رفع غریزه دندان گیر در اختیار کودک قرار داشته باشد.
  3. برای کودک خود آمکوزش دهید به جای گاز گرفتن در هنگام ناراحتی یا عصبانیتش از واژه ها استفاده کند و ناراحتی خور را به زبان بیاورد.
  4. هیچ وقت گاز گرفتن را یک مسئله لذت بخش جلوه ندهید. معمولا مشاهده شده است که والدین دست خود را در دهان کودک قرار داده تا گاز بگیرد. در هنگام گاز گرفتن کودکتان رفتار لذت بخشی از طرف خود جلوه نداده و با اخم کردن این کار زشت را به او متذکر شوید.
  5. هیچ وقت کودک خود را گاز نگیرید. معمولا در سنین کودکی والدین یا اطرافیان کودک را از لپ یا دستشان گاز میگیرند. این کار برای کودک نهادینه شده و گاز گرفتن را یک رفتار احساسی تلقی می کند.
  6. دلایل گاز گرفتن کودکتان را از بین ببرید. اگر کودکتان گرسنه است حتما به او شیر یا غذا دهید. اگر از یک چیزی عاصی است آن را برطرف کنید. تا جای ممکن خواسته هایش را برطرف کنید.
  7. اگر کودکتان یکی را گاز گرفته است با طرف گاز گرفته شده به صورت معطوفانه رفتار کرده و با کودک خود بد حرف بزنید تا بفهمد که مورد حمایت قرار نمی گیرد.
  8. کودک خود را تشویق کنید. اگر این رفتار را ترک کند برایش جایزه و هدیه در نظر بگیرید. شاید بهترین روش برای ترک گاز گرفتن تشویق کردن کودکان باشد.

با اینکه گاز گرفتن کودکان یک عمل طبیعی می باشد ولی از طرف والدین نباید به صورت یک عمل طبیعی جلوه داده شود. رفتار های مشابه گاز گرفتن کودکان، مانند پرخاشگری، دعوا کردن با کودکان دیگر، پرتاب کردن اشیا و … زمانی طبیعی می باشد که هر ماه بیش از یک بار اتفاق نیافتد ولی اگر این عمل ها بیش از یکبار در ماه اتفاق افتاد دیگر تبدیل به عادت شده و باید توسط والدین یا پرستار کودک کنترل شود. چون اگر این رفتارها ادامه پیدا کند در آینده از طرف اجتماع و دوستانش طرد شده و باعث افسردگی کودک خواهد شد. پس باید از همان اول اقدام به ترک عادت ها کرد. به عنوان سخن آخر اگر فرزندتان خودتان را گاز گرفته است، بیش از حد ابراز ناراحتی و درد کنید. اگر فرزندتان شخص دیگری را گاز گرفته است، با لحنی قاطع و جدی او را سرزنش کنید. اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه را نداشته باشند و یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به کودک خود را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند. برای گرفتن مشاوره رایگان می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

عفونت بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده چگونه باید باشد؟

مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده بعد از تولد یکی از نکات مهمی می باشد که پرستار کودک و یا مراقب کودکدر منزل با آن درگیر هستند. نوزاد قبل از متولد شدن، زمانی که در رحم مادر قرار دارد از طریق بندی، از مادر تغذیه می کند. بعد از تولد، این بند را بریده ولی قسمتی از آن ( حدود ۲-۳ سانتی) که به رنگ ارغوانیمی باشد بر روی شکم کودک باقی می ماند که به بند ناف معروف است. مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده بسیار مهم است زیرا ممکن است بند ناف عفونت کرده و سبب شود که عفونت وارد بدن نوزاد شود و سبب بیماری نوزاد گردد. موسسه پرستاری پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند در این مقاله سعی کرده است با استفاده از نظرات متخصصین کودک و تجارب پرستاران، چگونگی مراقبت از بند ناف در نوزادان را مورد بررسی قرار داده و در اختیار شما عزیزان قرار دهد.

مرقبت از بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان: بند ناف چه موقع می افتد؟

بند ناف معمولا طی ۱۵ الی ۲۰ روز خشک شده و می افتد. هر چند بعد از افتادن بند ناف، جای آن به صورت زخم باقی می ماند ولی هیچ جای نگرانی وجود ندارد و این زخم نیز طی چند روز خوب می شود. رنگ بند ناف ابتدا سبز تا سفید بوده ولی در موقع افتادن به رنگ قهواه ای و ارغوانی می باشد. والدین یا پرستار کودک نباید عجله ای در افتادن بند ناف داشته باشند در برخی از موارد مشاهده می شود که بند ناف تا ۴۰-۵۰ روز نیز باقی می ماند و نمی افتد. لازم به ذکر است ممکن است در این چند روز از ناف کودک به مقدار جزئی و خیلی کم خون ترشح شود که این امر طبیعی بوده  البته که مراقبت از بند ناف در نوزادان را نباید با دید سهل انگارانه نگریست. در بعضی از نوزادان مشاهده شده بعد از افتادن بند ناف، تیکه گوشتی از آن باقی می ماند که به آن گرانولوم نافی گفته می شود که هیچ رگ عصبی نداشته و اگر به حالت طبیعی خشک نشود باید با عمل برداشته شود و این عمل نیز هیچ درد و عوارضی برای کودک ندارد.

دلایل عفونت بند ناف

زمانی که کودک در رحم مادر قرار دارد و از مادر تغذیه می کند، بدن کودک دارای پادتن های زیادی می باشد که از جمله می توان به گلبول های سفید و گلبول های ایمنی که برای جلوگیری از عفونت باکتریایی ترشح می شود اشاره کرد. این پادتن ها تقریبا بعد از سه ماهگی در بدن کودک شروع به ترشح می کنند. ولی در هنگام تولد این تعداد ترشح به کمترین مقدار خود می رسد و به همین دلیل بدن کودک مستعد عفونت می باشد. مراقبت از بند ناف در نوزادان و پیشگیری از بروز عفونت بسیار حائز اهمیت می باشد.

علایم عفونت بند ناف

در حالت طبیعی بند ناف بعد از ۳-۴ روز حالت مرطوب بودن خود را از دست داده و خشک می شود. بند ناف معمولا در اوایل دارای بوی بد بوده ولی بعد از گذشت چند روز بوی بد خود را از دست می دهد. هر یک از علایمی که در زیر اشاره می کنیم نشان از عفونت بند ناف در کودک دارد و بعد از مشاهده والدین یا پرستار کودک باید زود به متخصص رجوع کند.

  • وجود چرک یا ترشحات عفونی در ناف کودک
  • ورم یا قرمزی در اطراف ناف
  • خونریزی زیاد و غیر طبیعی از بند ناف
  • تب غیر نرمال در نوزاد
  • بوی بد در ناف
  • طولانی شدن زمان افتادن بند ناف

مراقبت از بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان

با این که افتادن بند ناف یک پروسه زمانی طبیعی می باشد ولی تا زمان افتادن به مراقبت های ویژه ای نیاز دارد . مراقبت از بند ناف در نوزادان یک کار تخصصی که نیاز به پزشک داشته باشد نیست بلکه هم پرستار کودک در منزل و هم والدین می توانند با در نظر گرفتن نکاتی آن را انجام دهند. مثلا والدین یا پرستار کودک در منزل به این موارد دقت کند:

  1. محدوده ناف و ریشه بند ناف باید همیشه تمیز نگه داشته شود. بعضی از متخصصین بر این باورند که برای تمیز کردن بند ناف کودک نیاز به هیچ ماده ای نیست و تنها باید با یک دستمال یا پنبه آغشته به آب، ناف کودک را تمیز کرد و از الکل استفاده نکرد. در سال ۱۹۹۸، سازمان بهداشت و سلامت کشور کانادا با انجام یک سری تحقیقات به این نتیجه رسیدند که کودکانی که بند ناف آنها با استریل آغشته به الکل تمیز نگه داشته می شوند نسبت به کودکانی که بند ناف آنها با آب تمیز می شود دیرتر می افتد. پس می توان نتیجه گرفت که بهترین محلول برای تمیز کردن بند ناف کودک همان آب معمولی می باشد.
  2. محدوده ناف باید باز و آزاد باشد. باید پوشک کودک به شکلی بسته شود که از ناف کودک فاصله داشته باشد پس پوشک را باید از زیر ریشه بند ناف بست. از پوشاندن لباس ضخیم به کودک جلوگیری کنید. اگر هوای خانه متعادل می باشد پوشاندن یک تیشرت نازک برای کودک در روند خشک شدن بند ناف کمک می کند.
  3. از غوطه ور کردن نوزاد در آب جلوگیری کنید. در هنگام حمام کردن کودک از تماس زیاد آب با بند ناف کودک خودداری کنید. چون علاوه بر مرطوب کردنم بند ناف، باعث عفونت بند ناف کودک نیز می شود. معمولا افتادن بند ناف در چند روز اول تولد صورت می گیرد پس وظیفه والدین یا پرستار کودک این است که در هنگام استحمام کودک، از بند ناف بسیار مراقبت کند تا آسیبی به نوزاد نرسد.
  4. در روزهای آخر افتادن بند ناف که رنگ آن به قهوه ای و تیره تغییر می کند، از پوشاندن لباس ضخیم جلوگیری کنید. چون ممکن است بند ناف به لباس گیر کرده و باعث اذیت نوزاد شود.
  5. از دست زدن به بند ناف کودک اکیدا خودداری کنید. چون ممکن است آسیب جدی به نوزاد بزنید. حتی اگر در روزهای آخر افتادن بند ناف که شبیه یک تار مو هم باشد از دست زدن و کشیدن و بریدن آن خودداری کنید. چون روند افتادن بند ناف باید به صورت طبیعی باشد.
  6. از تمیز کردن بیش از حد بند ناف جلوگیری کنید.
  7. از پانسمان کردن بند ناف خودداری کنید.
  8. اگر در زمان مرقبت از بند ناف در نوزادان خونریزی شدید دیدید و هم چنین علایم عفونت مشاهده شد حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
  9. بعد از افتادن بند ناف تا یک سالگی داخل ناف کودک را شستشو ندهید و از گرفتن آب پر فشار به داخل ناف کودک خودداری کنید.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر یکی از علایمی که در زیر اشاره می کنیم را مشاهده کردید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید:

  • اگر بعد از ۳۰ روز بند ناف نیافتد.
  • در هنگام لمس پوست اطراف ناف کودک اذیت شود.
  • استشمام بوی بد در اطراف ناف.
  • ترشح بیش از حد خون و چرک از ناف.

اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه نداشته باشند و یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به این مراقبت از بند ناف در نوزادان را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند. برای گرفتن مشاوره رایگان می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

 

 

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

ایمن سازی محیط خانه برای کودک از نکات بسیار مهمی می باشد که والدین و یا پرستار کودک در منزل باید از آن آگاهی داشته باشند. یکی از مسائل مهمی که والدین یا مراقب کودک بعد از تولد نوزاد باید در نظر داشته باشد، ایمن سازی محیط خانه برای کودک است. اگر به زودی شما صاحب فرزندی می شوید قبل از هر چیزی برای حفاظت از تمام خطرات و آسیب هایی که ممکن است نوزاد را تهدید کند را آغاز نمایید این بدان معنی می باشد که شما می بایستی به عنوان کسی که وظیفه پرستاری از کودک را بر عهده دارد محیطی مناسبی را از لحاظ ایمنی برای کودکان خود ایجاد نمایید. موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند،  بر آن داشته  با  توجه به تجارب پرستاران خود که چندین سال تجربه نگهداری از کودک و پرستاری از کودک را دارند و هم چنین مسایل علمی و مشخص در زمینه ایمن سازی محیط خانه برای کودک شما را به بهترین نحو در زمینه ایمن سازی محیط خانه برای کودک آشنا نماید.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک چگونه باید صورت بگیرد؟

خانه ممکن است برای بزرگسالان یک مکان ایمن به حساب بیاید ولی همان منزلی که برای بزرگسال ایمن است نیاز به ایمن سازی محیط خانه برای کودک دارد. زمانی که کودک شروع به چهار دست و پا رفتن، تاتی کردن و راه رفتن می‌کند، اولین وظیفه والدین یا پرستار کودک باید محافظت بیشتر از کودکان باشد. ایمن‌سازی محیط خانه برای کودک باید به‌گونه‌ای باشد تا وقتی کودک راه می‌افتد، حرکت می‌کند یا هنگام خزیدن و چرخ زدن روی زمین، با خطرات تهدید نشود. خانه دارای خطرات زیادی برای کودک می باشد البته با پیدا کردن این خطرات و رفع آن می توان ایمنی کودک را تامین کرد. تقریبا کودکان حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد زمان خود را در خانه سپری می کنند و بر اساس آمار سازمان جهانی ایمنی کودکان، نزدیک ۳ میلیون کودک در سال در خانه آسیب می بیند. پس با ایمن سازی محیط خانه برای کودک و به همراه آن آموزش  در مورد وسایل امن و ناامن، می توانیم این مقدار خطرات در منزل که کودکان با آن مواجه می شوند را کاهش دهیم.

نوزادان به دلیل نداشتن تجربه کافی در مورد اشیاء و وسایل اطراف خود، در مقابل آن ها آسیب پذیر هستند. اما والدین یا پرستار کودک با برداشتن گام هایی می تواند از خطرات پیش بینی نشده جلوگیری کند. و در واقع کلید ایمن سازی محیط خانه برای کودک را رقم بزند.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

بیشترین خطرات وارد به کودکان در خانه کدام ها هستند؟

طی تحقیقاتی که توسط سازمان ایمن سازی کودکان در سوئد بررسی شده است بیشترین آسیب های وارده به کودکان زیر یک سال شامل:

  • سقوط
  • تماس با مایعات جوشان
  • کشیدن و از جا کندن اشیاء
  • در دهان گذاشتن اشیاء
  • مسمومیت
  • صدمات ناشی از الکتریسیته

خطرات در خانه و راه های ایمن سازی محیط خانه برای کودک

می‌توان برای ایمن سازی محیط خانه برای کودک، از تجهیزات و ابزار ایمنی خاصی استفاده کرد. والدین یا پرستار کودک باید با اصول و ابزار ایمن‌سازی خانه برای کودکان آشنا باشند که در زیر به بعضی نکات پیرامون ایمن‌سازی خانه و ابزار ایمنی و همچنین تجهیزات آن اشاره می‌کنیم.

۱- خطرات موجود در اتاق کودک

باید مطمئن شوید که تخت خواب کودک از پنجره و اشیاء آویزان در بالای سر تخت مانند لامپ و لوستر و حتی عروسک ها به دور باشد. از گذاشتن بالشت و روکش های ضخیم در تخت کودک که ممکن است با کشیدن بر کودک خطر خفگی را افزایش دهد خودداری کنید. یکی از وظایف والدین و پرستار کودک این است که پوشک و همه لوازم تعویض پوشک را در اتاق کودک قرار داده تا ناچار نشوند کودک را برای آوردن لوازم برای چند دقیقه هم شده تنها بگذارند. ایمن سازی محیط خانه برای کودک را می بایستی بسیار جدی انگاشت.

۲- سقوط کودکان

کودکان پس از این که توانستند چهاردست و پا راه بروند شروع به شناسایی مسیر های داخل خانه می کنند. به این ترتیب به تمام مناطقی که احتمال سقوط دارند مثل پله ها دسترسی پیدا خواهند کرد. گاهی حتی پای کودکان در هنگام راه رفتن به برآمدگی های موجود در خانه مثل چارچوب درها و … گیر کرده و می افتند و باعث آسیب جدی به کودک می شوند. برای جلوگیری از افتادن کودکان و ایمن سازی محیط خانه برای کودک از قبیل این خطرات می توان از حفاظ یا حصار و دروازه های ایمنی استفاده کرد. زیر فرش ها و قالی های خانه ترمز فرش قرار دهید. از محافظ های گوشه های میزها استفاده کنید تا اگر احیانا کودکی در کنار میز بیافتد گوشه های میز باعث آسیب به کودکان نشود. طبق تحقیقات انجام شده بیشترین آسیب به کودکان در سنین پایین از طریق سقوط و افتادن می باشد بنابراین والدین یا پرستار کودک در منزل باید همیشه به کودکان نظارت کافی را داشته باشند.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

۳-مسمومیت

در جریان ایمن سازی محیط خانه برای کودک بعضی از لوازم یا محصولاتی که ممکن است باعث مسمومیت کودکان شود از دسترس کودک دور نگه داشته و آن ها را در قفسه هایی با ارتفاع بالا یا قفل شده قرار دهید. این مواد می تواند شامل موارد زیر باشد :

  • دارو ها و ویتامین ها
  • مواد شوینده
  • اسپری و عطر و ادکلن لوازم آرایشی
  • نفت و بنزین
  • رنگ و تینر
  • سیگار
  • مواد سفید کننده
  • آفت کش ها و مرگ موش و افشان های حشره کش ها و …

۴- سوختگی و برق گرفتگی

کودکان به علت داشتن حس کنجکاوی و امتحان کردن همه چیز، دوست دارند به همه اشیاء دست بزنند و آن ها را لمس کنند اما گاها این حس کنجکاوی باعث رسیدن آسیب هایی به کودکان می شود. بیشترین صدماتی که برای کودکان در این مورد اتفاق می افتد سوختگی از طریق مواد داغ مثل سماور، فنجان چای و بخاری و … بوده و برای برق گرفتگی هم بیشتر از طریق سوراخ های کلید پریزها می باشد. برای ایمن سازی محیط خانه برای کودک از قبیل این نوع خطرات، توصیه می شود وسایلی مثل سماور و یا فنجان و کتری و در ارتفاع بالایی قرار گرفته و برای بخاری و شومینه و .. هم حصار یا حفاظ درست کنید و حتما از پوشش های کلید پریز استفاده کنید. نوشیدنی های داغ را دور از دسترس کودکان نگه دارید. سیم های چراغ خواب و لامپ را از دسترس کودکان دور کنید چون علاوه بر برق گرفتگی ممکن است با کشیدن آن و افتادن بر روی خودشان باعث آسیب جدی به خود شوند.

 

۵- در دهان گذاشتن اشیاء

کودکان در یک سنی دوست دارند هر چیزی که لمس می کنند در دهان خود گذاشته و آن را امتحان کنند و این امر باعث آسیب های جدی به کودکان از قبیل مسمومیت و خفگی می شود. پس وظیفه والدین و پرستار کودک، دور نگه داشتن این وسایل از دسترس کودکان است. وسایل ریز و اشیاء کوچک و قابل خوردن و خطرناک باید از کف تمام محیط خانه برداشته شود. از گرفتن اسباب بازی های ریز برای کودک خودداری کنید. از دادن میوه هایی که دارای هسته هستند به کودکان اجتناب کنید چون ممکن است هسته آنها باعث خفگی کودکان شود. همان طور که در بالا نیز اشاره شد ایمن سازی محیط خانه برای کودک شامل نه تنها محیط فیزیکی منزل بلکه لوازم و تنقلات آن نیز می شود.

۶- روشنایی خانه

اتاق کودک باید طوری باشد که روشنایی طبیعی خورشید را داشته باشد و یا اگر این روشنایی در دسترس نیست از لامپ هایی باید استفاده کرد که برای کودک مضر نباشد. برای اتاق کودک سعی کنید از لامپ های LED استفاده کنید. چون در قیاس با لامپ های رشته ای هم هزینه و هم آسیب کمتری برای کودکان دارد.

کودکان تا رسیدن به سنین بزرگسالی بسیار حساس و آسیب‌پذیر می باشند، به همین دلیل نیاز به مراقبت‌های بسیاری دارند تا در نتیجه کنجکاوی‌هایشان دچار صدمه نشوند. والدین کودکان بیشترین تاثیر را حفظ ایمنی کودکان برعهده دارند، همچنین ایمن‌سازی محیط خانه برای کودک، در حفظ سلامت وی مهم‌ترین عنصر است. اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه  یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به این امور را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند.

موسسه پرستاری

 

مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال: برای این که بتوانید در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن تصمیم نهایی بگیرید می بایستی در خصوص کودک بیش فعال و اصلا در مورد خود بیش فعالی در کودکان اطلاعات دقیق تری را داشته باشید. به شما به عنوان مراقب کودک بیش فعال و مراقب کودک توصیه می شود که با توجه به حساسیت کار و حرفه ی پرستاری از کودک حساسیت های لازم را در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن در نظر بگیرید.

مراقب کودک بیش فعالی

مراقب کودک بیش فعال: بیش فعالی چیست؟

بیش فعالی (ADHD) یک نوع اختلال در دوران کودکی می باشد که می توان گفت تقریبا ۱۰ درصد کودکان درگیر به آن هستند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال می توانید علایم بیش فعالی را معمولا از سال های اول رشد که شروع شده است مشاهده نمایید. اگر می خواهید میزان شیوع بیش فعالی در کودکان را بدانید بر اساس  تحقیقات در پسران شایع تر از دختران می باشد.
برخلاف تصورات عموم مردم که فکر می کنند بیش فعالی قابل کنترل و درمان نمی باشد هم قابل کنترل و هم درمان است البته لازم است بدانید که درمان و مداخلات درمانی در مورد کودکان بیش فعال با دانش و رفتار صحیح اطرافیان ممکن می باشد. متاسفانه والدین و مراقب کودک بیش فعال در بسیاری از موارد تعریف جامع و مشخصی از کودک بیش فعالی ندارند و به همین دلیل به محض شیطنت کودک از سمت والدین و  مراقب کودک بیش فعال برچسب بیش فعالی به آنها زده می شود.

مراقب کودک بیش فعال

تفاوت کودکان بیش فعال و اتیسم چیست؟

به عنوان مراقب کودک بیش فعال باید بدانید که بیش فعالی یکی از شایع ترین و پیچیده ترین اختلالات در کودکان است که از علایم آن می توان به پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز و حرکت های تکانه ای (غیرقابل پیش بینی) اشاره کرد. قبل از این که به توضیح هر یک از علایم آن بپردازیم لازم است در صورتی که می خواهید پرستار کودک اتیسم و یا مراقب کودک بیش فعال باشید تفاوت بین بیش فعالی و اوتیسم را بدانید. کودکان مبتلا به اوتیسم در شناخت نشانه ی هیجانات مشکل دارند به عنوان مثال تفاوت رفتاری بین نارحت و خوشحال بودن را نمی توانند در چهره کسی تشخیص دهند و رفتار افراد را درک نمی کنند ولی کودکان مبتلا به بیش فعالی در درک نشانه های هیجانی مشکل دارند و نمی توانند هیجانات را متناسب با آن چه ابزار می می شود درک کند به طور کلی امکان دارد بچه های مبتلا به بیش فعالی برای درک نشانه های هیجانی به بلوغ نرسیده باشند و نتوانند خوشحالی ، ناراحتی یا هر احساس دیگری را از انسان های اطراف درک کنند. کودکان بیش فعال برخلاف کودکان اوتیسم که درکی از هیجان ندارند، هیجانات را درک می کنند اما نمی توانند رفتارهای خود را متناسب با موقعیت هیجانی تنظیم کنند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی همراه با تحرک زیاد

کودکانی که از نوع بیش فعال همراه با تحرک زیاد هستند معمولا با ناآرامی و تحرک زیاد و بیش از حد شناخته می شوند. معمولا در بین عموم هم بیش فعالی با این رفتارهای تهاجمی و انفجاری بیشتر نمود پیدا کرده است. بنا به اذعان پرستار کودک بیش فعال کودک بیش فعال با تحرک زیاد  هیچ وقت در یک جا نمی نشینند و دائم در حال حرکت و معمولا حرکاتی از نوع پریدن و دوییدن و … هستند. این کودکان اگر وارد مدرسه شوند باعث آزار و اذیت اطرافیان خود با حرکات انفجاری زیاد خود می شوند. معمولا قوانینی در مدرسه برای رفتار با این کودکان وجود ندارد ولی روانشناس کودک به مراقب کودک بیش فعال و والدین  تصیه می کند که حتما قوانین و مقررات مشخصی را کودک بیش فعال در نظر بگیرند.  به طور کلی حرکات پرخطر، پرحرفی از مشخصه های این نوع از بیش فعالی است.

مراقب کودک بیش فعال

بیض فعالی همراه با کم توجهی

بیش فعالی همراه با کم توجهی مراقب کودک بیش فعال باید بداند که کودک بیش فعال کم توجه معمولا تمرکز کمتری در مسائل دارد و به طور دایم در حال رویاپردازی می باشد. این کودکان به علت پرت بودن حواسشان و نداشتن تمرکز کافی نیاز به مراقبت شدید دارند چون این کودکان در بیرون از خانه خطرات زیادی از جمله افتادن و تصادف کردن و … تهدید می کند. به همین جهت مراقب کودک بیش فعال بودن به معنی این است که مراقب کودک در منزل می بایستی دقت بیشتری را در ارتباط با مراقبت از کودک داشته باشد. این کودکان در مدارس هم به علت اینکه تمرکز کافی ندارند مورد سرزنش معلم قرار می گیرند و تکلیف های خود را به علت نداشتن دقت کافی در بیشتر مواقع نمی توانند به درستی انجام دهند. مشخصه دیگر این نوع بیش فعالی، فراموشکاری زیاد می باشد. این بدین صورت است که ممکن است لوازم و وسایل خود را در مکانی گم کنند و جا بگذارند. کودکانی که این نوع بیش فعالی را دارند معمولا در انجام برنامه ریزی برای کارهایشان هم به مشکل برمی خورند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی از نوع تکانه ای

بیش فعالی از نوع تکانه ای به دلیل داشتن صبر و تحمل کم به این نام خوانده می شوند. این نوع کودکان ممکن است در بین حرف دیگران بپرند و اجازه صحبت به آنها را ندهند. این نوع از بیش فعالی در مدارس نیز مشاهده می شود که در بازی های بین کودکان بی صبر بودن و یا حوصله انجام دادن کارهای گروهی را نداشتن از نشانه های بارز این نوع بیش فعالان در مدارس است. این نوع کودکان معمولا به علت بی تحملی دارای دوستان کمی هستند. در بسیاری از موارد این نوع از کودکان بیش فعال با مراقب کودک بیش فعال نیز دچار تنش می گردد.
بر اساس نظر متخصصان روانشناس کودک و نوجوان، ممکن است کودکی همه موارد بالا را نداشته باشد و تنها یک نوع از این بیش فعالی ها را شامل شود و در برخی از موارد نیز هم دیده شده که کودک بیش فعال هر سه علایم بالا را دارا هستند.

علایم بیش فعالی

– پرسر و صدا بودن
– پر حرفی
– تمرکز کم
– پریدن و دوییدن به طور دائم
– بی قرار بودن و تحمل کم
– فراموش کاری
– میل کم به اتمام کامل کار و تکالیف

مراقب کودک بیش فعال

توصیه هایی برای والدین و مراقب کودک بیش فعال

– به هیچ عنوان کودک خود را با کودکان دیگرا مقایسه نکنید. و یک دید و نگرش مثبت به کارهای کودکان خود نشان دهید. این را قبول کنید که این یک نوع اختلال در کودکتان بوده و باید با رفتارهایتان رفتارهای نامناسب کودکتان را کنترل کنید. به عنوان مراقب کودک بیش فعال و پرستار کودک به کودکان خود گوشزد کنید که کدام رفتارش قابل قبول بوده و از انجام کدام کارها می بایستی پرهیز کند. کودکان خود را همیشه مورد تحسین قرار دهید و او را به انجام کارهای که بیش فعالی را کاهش دهد تشویق کنید.
– رابطه بین والدین و فرزندان باید مستحکم شده و به تمام حرفهای کودک خود گوش کنند و نبایستی از حالت ها و رفتارهای کودک خود خسته شوند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال ارتباط چشمی بین خود و کودک را حفظ کرده و در بیشتر مواقع او را در آغوش بکشید و به او محبت کنید. اگر کودکتان در اجرای برنامه ها و اهداف خود کاستی دارد همیشه کمک حال  او در این مسائل باشید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال به کودکان خود نحوه صحیح رفتار را یاد بدهید تا در مدرسه به مشکل برنخورد . آیا او در خانه تمرین کرده و فعالیت هایی که قادر است انجام دهد را با کودک انجام دهید. اگر یک کاری برای کودک شما مشکل است و کودکتان از انجام آن عاجز است با برنامه ریزی صحیح و گام به گام او را به انجام کارهایش تشویق کنید. کودکتان را مکلف به انجام کارهای خانه بکنید و در تصمیمات خانه او را شریک خود قرار دهید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال تشویق و تنبیه هایتان باید قابل درک باشد. اگر کودکتان کاری شایسته انجام داده پاداش و جایزه در نظر گرفته و بلافاصله ارائه دهید. از محروم کردن برای خیلی کارهایی که در صدد حذف آن هستید نیز می توانید استفاده کنید به عنوان مثال برای کودکتان بگویید که او از انجام کارهای پر تحرک محروم شده و اگر انجام دهد هیچ پاداشی در قبال آن دریافت نخواهد کرد.
– اگر کودکتان دارویی مصرف می کند و دارای رژیم غذایی خاصی است، در زمان معین و بر اساس برنامه ای خاص به او ارایه دهید. از مواد غذایی دارای پروتئین و سبزیجات و میوه ها بیشتر استفاده کنید.
اگر احساس می کنید کودکتان یکی از علایم بالا را دارد و شیطنت های آن قابل درک نیست و کنترل آن سخت می باشد. می توانید برای مشاوره رایگان با موسسه پاکان افق آرال که دارای سابقه چندین ساله در حوزه پرستاری و مراقبت از کودک و سالمند می باشد تماس گرفته و مشکلات کودکان خود را با این موسسه در میان بگذارید.

موسسه پرستاری

ناخن جویدن کودکان

راهکارهای موثر ترک عادت ناخن جوییدن کودکان

ناخن جویدن کودکان به چه صورت می باشد؟

ناخن و هم فیزیولوژیکی داشته باشد. لازم به ذکر است که معمولا ناخن جوییدن در کودکان از سنین سه سالگی به عنوان یک تیک عصبی یا عادت شروع می شود. و شما به عنوان مراقب کودک و یا پرستار کودک می توانید آن را در موقعیت های مختلفی ببینید.با توجه به نظر روانشناس کودک و مطالعات انجام شده ناخن جویدن کودکان در دخترها به نسبت پسر ها بیشتر مشاهده می شود. یعنی تفاوت های جنسیتی بنا بر نظر متخصصان روانشناسی کودک می تواند در نقش محرک ناخن جویدن کودکان عمل نماید.

عادت ناخن جوییدن کودکان می تواند با عادت های دیگری شبیه مکیدن انگشت، گذاشتن همه اشیاء در دهان به صورت ناخودآگاه و دندان قروچه همراه باشد. باید بدانید که ناخن جویدن کودکان یه عامل کاهش دهنده اضطراب و استرس در کودکان می باشد. فشار بیش از حد آوردن به کودکان برای ترک ناخن جویدن کودکان سبب تشدید این عادت می گردد. و از شدت آن کاسته نمی شود. خانواده ها ممکن است با رفتارهای نامناسب و انجام کارهای ناشایست سبب رنجیده خاطر شدن کودکان گردند. به عنوان پرستار کودک در منزل بهترین راهکار این می باشد که روی ناخن جویدن کودک به هیچ عنوان تمرکز نکنید.

ناخن جویدن کودکان

 

ناخن جوییدن بزرگسالان

ناخن جوییدن کودکان می تواند تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا کند یعنی به صورت، جوییدن گوشت ناخن و جویدن پوست ناخن و … در بزرگسالان نیز مشاهده گردد. مثلا در برخی از بزرگسالان مشاهده می گردد که بفه جای ناخن جویدن گوشت اطراف ناخن خود را می کنند. این علایم بیشتر ناشی از استرس، نگرانی و هیجان می تواند باشد. در برخی از موارد بزرگسالی که اقدام به ناخن جویدن می نماید حتی متوجهاین قضیه هم نمی شود. هیچ گونه محدودیت سنی هم برای ناخن جوییدن وجود ندارد و ممکن است در همه سنین مشاهده شود.

افرادی که ناخن خود را می خورند معمولا به خاطر این که انگشتشان از فرم اولیه خارج شده و بد شکل گردیده، ممکن است انگشتشان را از دید اطرافیان مخفی نگه دارند، به این دلیل که ناخن جویدن بزرگسالان هم به مانند ناخن جویدن کودکان در جامعه به هیچ عنوان پذیزفته نمی گردد. حتی سرزنش افرادی که ناخن خود را می جوند و بزرگسال هستند از کودکان بسیار بیشتر می باشد.

ناخن جویدن کودکان

ناخن جوییدن کودکان

ناخن جوییدن در کودکان عوامل متعددی دارد که یکی از آن عوامل بی تحرکی کودک می باشد. در کودکانی که بیشتر وقت خود را با تلویزیون و یا با لوازم الکتریکی مثل گوشی و تبلت می گذرانند ناخن جوییدن بسیار بیشتر از کودکانی که در حال بازی و گردش و …  هستند دیده می شود. در کودکانی که بیشتر مورد توجه قرار می گیرند و با اعضای خانواده ارتباط مناسب تر و صمیمی تری دارند با اعضای خانواده بیشتر در حال بازی کردن هستند ناخن جوییدن به نسبت کمتری دیده می شود. کودکانی که همیشه تحت رفتار نامناسب و یا تنبیه بدنی  پدر و مادر و یا مراقب کودک هستند و همیشه یک حالت نگرانی دارند ناخن جوییدن به نسبت بسیار زیادی مشاهده می شود. نداشتن آرامش روانی در خانه، حس پوچی و کم ارزش بودن در خانه نیز یکی دیگر از عوامل تاثیر گذار در ناخن جوییدن کودکان می باشد.

راه کارهای موثر برای جلوگیری از ناخن جویدن کودکان

برای جلوگیری از عادت شدن ناخن جویدن کودکان، نقش خانواده و حتی اطرافیان بسیار مهم و حیاتی می باشد. دعوا کردن کودکان، داد زدن به سر کودک، کتک زدن، سرزنش کردن، مجازات کردن و … هیچ کدام راه کار مناسبی برای ترک دادن این عادت نیست. این نوع فشارها ممکن است حتی نتیجه عکس نشان داده و استرس کودک را افزایش داده و سبب جوییدن ناخن مکرر و متعدد کودک شود. در برخی موارد  شاهد هستیم خانواده ها برای این که ناخن جویدن کودکان خودشان را متوقف نمایند به آنها بی توجهی کرده و یا واکنش های منفی از خود در مقابل کودک نشان می دهند. این حرکت در همه کودکان نتیجه مثبتی ندارد و ممکن است در بعضی از کودکان نتیجه عکس و در بعضی ها نتیجه مثبتی داشته باشد. معمولا چون دخترها روابط احساسی قوی تری دارند این نوع عملکرد بر روی آن ها تاثیر بیشتری دارد.

تهدید های سازنده از جمله اگر ناخن خود را بخوری به این مکان نمیبرمت و … نیز نمی تواند راهکار مناسبی برای ترک عادت ناخن جویدن کودکان باشد به طور کلی رفتار مسالمت آمیز برای ترک ناخن جویدن کودکان نتیجه مثبت تری دارد. گاها برای ترک این کار به ناخن های کودکان فلفل زده و باعث می شود که کودکان این عمل را ترک کنند. این عمل با اینکه خوشایند نیست ولی در طول چندین دهه والدین و مراقب کودک به این اقدام دست زده بودند.

ناخن جویدن کودکان

 

راهکارهای عملی ترک ناخن جویدن کودکان

به عنوان پرستار کودک در منزل و یا مراقب کودک به هیچ عنوان شخصیت کودک را با ناخن جویدن نباید زیر سوال ببرید. یا اعلام کنید که کار خیلی زشتی را انجام می دهند. در مورد نادرست بودن ناخن جویدن کودکان به او گوشزد کنید و نه زشت بودن آن.

بهترین راهکار این می باشد که دست های کودک را مرتب مشغول نمایید. مثلا به عنوان مثال می توان نقاشی کشیدن را توصیه کرد. چون در این عمل دست کودک به طور مکرر مشغول است و کوک تمام توجه خود را به نقاشی کشیدن جلب می کند که همین مشغول بودن دست های کودک از میزان ناخن جویدن کودکان می کاهد. البته لازم به ذکر است که اولین وظیفه خانواده کودک صبور بودن است. چون ترک هر عادتی زمان بر بوده و باید با روش های مناسب انجام گردد. فعالیت دیگر برای کودکان هدیه دادن در قبال ترک این عمل می باشد. می توانید اسباب بازی هایی که موزیک می نوازند برای کودکان خود هدیه دهید تا علاوه بر تشویق برای ترک ناخن جویدن کودکان آنها مشغول نواختن موسیقی شده و تحرک زیادی داشته باشند.

اگر کودکتان به مهد می رود حتما به مدیر و معلم مهد این عادت را تذکر دهید و از آنها بخواهید که حواس کودک را در زمان ناخن جویدن پرت کنند و یا کودک را مشغول کنند.

بازی با خمیر بازی یا رنگ و خاک در طول روز  نیز برای ترک ناخن جویدن کودکان توصیه می گردد. چون همیشه دستان کودکان گلی یا رنگی شده است نمی تواند دست ها و انگشتان خود را به دهان خود ببرد  و در طول مدت باعث ترک عادت می شود.

فعالیت های مشترک با کودکانتان را افزایش دهید. این فعالیت ها می تواند شامل : دوچرخه سواری، بازی فوتبال، والیبال، پیک نیک رفتن و … باشد. چون فعالیت های مشترک بین کودکان و خانواده باعث مشغول شدن کودک و از یاد رفتن این عادت می شود.

برای خانواده هایی که هر دوی والدین مشغول کار هستند و در بیرون از خانه حضور دارند برای نگهداری از کودکانشان، از موسسه پرستاری اقدام به استخدام پرستار کودک کرده اند توصیه می کنیم تمامی موارد ذکر شده و تمام مواردی که لازم است برای پرستار خود بازگو کنند را گوشزد کرده تا مراقب کودک دقت بیشتری در زمینه ناخن جویدن کودکان داشته باشد.

موسسه پرستاری

 

 

کاهش وزن پس از زایمان

چگونه وزن خود را بعد از زایمان کاهش دهیم؟

نکاتی در مورد کاهش وزن پس از زایمان

کاهش وزن پس از زایمان : شاید یکی از نگرانی های مهمی که خانم ها بعد از زایمان دارند چگونگی کاهش وزنشان پس از زایمان می باشد.  حال ما در این مقاله سعی کردیم که این  مسئله را مورد بحث قرار داده، تا کمی از نگرانی های شما در این مورد را کاهش دهیم.

میزان کاهش وزن پس از زایمان، به مدت زمان بارداری ارتباط دارد چون به صورت طبیعی در طول بارداری وزن شما افزایش پیدا می کند. بعد از زایمان معمولا بیشترین انرژی برای نگهداری از کودک صرف می شود. بنابراین در طول این بازه زمانی به دلیل ترمیم بدن مراقبت از سلامت فردی بسیار مهم می باشد .

چگونگی کاهش وزن بعد از زایمان

کاهش وزن پس از زایمان: اهمیت تغذیه در دوره شیردهی

– رفع نیازهای فیزیولوژیکی و جسمی مادر

– تعادل انرژی و تغذیه برای تولید شیر مادر

– افزایش شیر مادر

تاثیر تغذیه مادر بر شیر دهی:

– افزایش مواد مغذی شیر مادر بستگی به تغذیه مادر در طول شبانه روز و شیردهی دارد.

– ترکیبات شیر مادر در جریان شیر دهی بسیار مهم است و لازم است بدانید که ترکیب اسید چرب در شیر نشان دهنده مصرف مواد مغذی در تغذیه مادر است.

– با تغذیه نامناسب مادر، مقدار شیر کاهش می یابد و با مصرف مکمل ها افزایش می یابد.

بسیاری از مادر در دوران شیردهی به دنبال کاهش وزن پس از زایمان می باشند. لازم است بدانید که کاهش وزن پس از زایمان بدون برنامه ریزی و مشورت گرفتن از پزشک تغذیه ممکن است مقدار و مواد شیر شما را مورد تحت تاثیر قرار دهد. به همین جهت بر اساس نظر متخصصان تغذیه در دوره بعد از زایمان، به منظور کاهش وزن پس از زایمان، نباید مادر رژیم غذایی خودسرانه ای بگیرد. چون این رژیم تاثیر زیادی بر شیر مادر گذاشته و ممکن است تغذیه کودکان به درستی از طریق شیردهی انجام نگیرد. لازم است این موضوع را در نظر بگیرید که هر رژیم غذایی برای هر شخصی می تواند  متفاوت باشد.  به همین منظور پس از زایمان برای این که مطمئن شوید رژیم غذایی که به دنبال کاهش وزن پس از زایمان گرفته می شود ممکن است

بر شیر و سلامت کودک شما تاثیر منفی برجای بگذارد اگر بر اساس اصول علم تغذیه صورت نگرفته باشد. به همین جهت به شما توصیه می گردد به یک متخصص رژیم غذایی مراجعه کرده و بسته به شرایط خود رژیم های کوتاه مدت درخواست نمایید تا هیج آسیبی به خود و سلامت کودک وارد نکنید. و این را در نظر بگیرید که کاهش وزن پس از زایمان موردی است که ممکن است افراد بسیاری بعد از تولد فرزند خود با آن درگیر باشند.

لازم به یادآوری می باشد که بدن مادر برای تولید شیر انرژی زیادی مصرف می کند به طوری که از تمامی کالری های مصرفی برای تولید شیر استفاده می کند. پس در این دوره همه مواد غذایی اعم از قند و چربی و پروتئین و …. باید توسط مادر مصرف شود. کاهش وزن پس از زایمان نمی تواند با حذف این مواد صورت بگیرد. لذا در صورتی که رژیم غذایی بعد از زایمان را می خواهید دنبال کنید می بایستی مواد خوراکی شما حاوی این مواد مغذی بوده باشد.

در طول دوران شیردهی، به طور روزانه مادر حدود ۷۰۰ میلی لیتر شیر تولید می کند. به همین دلیل اگر به دنبال کاهش وزن پس از زایمان می باشید می بایستی کالری های دریافتی روزانه تان را با میزان کالری مصرفی بسنجید البته که ۷۰۰ کالری که در شیردهی مصرف می گردد خود می تواند عامل مهمی در کاهش وزن پس از زایمان مادر باشد.

در دوره پس از زایمان، کاهش وزن بیش از ۲ کیلوگرم در ماه برای مادران توصیه نمی شود. بیشتر مادران دوست دارند بعد از زایمان به سرعت کاهش در وزن خود را مشاهده کنند ولی باید این را در نظر داشته باشند که این دوره برای سلامت کودک دوره حساسی محسوب شده و باید بیشتر به فکر نوزاد خود باشند. به همین جهت نمی توانند بدون احتساب موارد مهم و ضروری اقدام به گرفتن رژیم غذایی نمایند.

 

نکاتی در مورد کاهش وزن پس از زایمان

– ابتدا یک هدف برای کاهش وزن خود انتخاب کنید. کاغذ و قلم برداشته و اشتباهاتی که در مصرف روزانه مواد غذایی انجام می دهید نوشته و آنها را به حداقل برسانید.

– به علت این که در این دوره به خاطر نگهداری و مراقبت از کودک، زیاد تحرک ندارید سعی کنید در برنامه های روزانه خود برنامه پیاده روی و ورزش قرار دهید و به طور دائم و مستمر سعی نمایید تا همه آنها را اجرا کنید. پس یکی از موارد کلیدی که باید در نظر داشته باشید این است که به جای افزایش رژیم غذایی، سعی نمایید میزان تحرک خود را افزایش دهید.

– روزانه به جای مصرف ۳ وعده غذایی کامل، از چندین وعده غذایی استفاده نمایید. البته سعی نمایید در وعده های غذایی خود سبزیجات و لبنیات را جز اولویت ها غذایی خود قرار دهید.

باید در نظر داشته باشید که میان وعده ها قند خون را کنترل می کنند و باعث می شوند که سیستم گوارشی بدن بیش از حد فعال شود و مواد مغذی لازم برای شیر فراهم گردد. در نظر داشته باشید که بین وعده شام و ناهار حدوده ۵ الی ۶ ساعت فاصله زمانی وجود داشته باشد ولی در این بازه زمانی ممکن است شما به عنوان مادر و مراقب کودک چندین بار اقدام به شیردهی کودک خود نمایید.. پس لازم هست به عنوان پرستار کودک شما هم میان وعده های مغذی داشته باشید. تحقیقات نشان می دهد که مصرف کالری به تنهایی کافی نیست و محتوای انرژی هم، بسیار مهم است. این بدان معنی است که در روند کاهش وزن پس از زایمان، مادر باید مواد مغذی را از هر گروه غذایی به رژیم غذایی خود به صورت منظم و متعادل اضافه کند.

کاهش وزن پس از زایمان

میزان مواد مغذی مادر برای کاهش وزن پس از زایمان چگونه باید باشد؟

در روند کاهش وزن پس از زایمان،۱۲٪ الی ۱۵٪  از تغذیه روزانه مادر می بایستی از پروتئین ها، ۵۵٪ الی ۶۰٪ از کربوهیدرات ها و ۲۵٪ الی ۳۰٪ از چربی ها تشکیل شود. وقتی مصرف پروتئین کم باشد، کیفیت شیر مادر کاهش می یابد. کیفیت شیر به معنای محتوای شیر مادر است. نزدیک ترین پروتئین به شیر مادر، پروتئین تخم مرغ است. مادر شیرده باید هر روز در رژیم غذایی خود تخم مرغ داشته باشد. همچنین توصیه می کنیم که مصرف ماهی و گوشت قرمز را نادیده نگیرید. مواد معدنی و ویتامین ها در تنظیم آنزیم ها کارآیی بیشتری دارند. به طور منظم از میوه ها و سبزیجات فصلی استفاده کنید. خانم شیرده لازم است که ۲.۵ الی ۳ لیتر آب در روز بنوشد. خود رعایت همین نکات سبب کاهش وزن پس از زایمان به صورت غیر مستقیم می گردد. البته که فرد شیرده می تواند دوغ را به عنوان یک منبع پروبیوتیک برای تامین مایعات خود همراه با آب انتخاب نماید.

سعی کنید زمان غذا خود را تا آنجا که ممکن است افزایش دهید. هنگامی که به سرعت غذا می خورید، هضم افزایش پیدا می کند و می خواهید بیشتر غذا بخورید، که منجر به افزایش وزن می شود. بنابراین سعی کنید به آرامی غذا بخورید، مطالعات نشان داده اند افرادی که کمتر از ۷ ساعت در روز می خوابند، خطر ابتلا به افزایش وزن را دارند. هورمون رشدی که در طول خواب ترشح می شود، به سوختن چربی کمک می کند.

کاهش وزن پس از زایمان

در کنار تمام موارد ذکر شده، داشتن روحیه مناسب باید جز اولویت ها هر مادری و فردی که پرستار کودک است می باشد. همیشه سعی کنید سرزنده و شاد باشید و صبور بودن بی شک در روند کاهش وزن پس از زایمان به شما کمک خواهد کرد.

موسسه پرستاری

 

 

 

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن به کودکان:  عادت به مسواک زدن در تمام مراحل زندگی از کودکی گرفته تا سالمندی، برای سلامت دهان و دندان یک امر ضروری می باشد. آموزش مسواک زدن به کودکان از سنین کودکی از زمانی که دندان های شیری کودک شروع به رشد می نماید باید شروع گردد. لذا پرستار کودک و والدین کودک می بایستی آموزش مسواک زدن به کودکان را امر جدی در نظر بگیرند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن در کودکان از چه زمانی باید شروع شود؟

آموزش مسواک زدن به کودکان را می بایستی از چه زمانی شروع کرد؟ شما به عنوان مراقب کودک و فردی که پرستاری از کودک را بر عهده دارید می بایستی به زمان مناسب آموزش مسواک زدن به کودکان اطلاعات مناسبی داشته باشید. باید در نظر داشته باشید که دندان های کودکان نسبت به دندان های بزرگسالان زودتر پوسیده می شود. خیلی از بچه ها دوست ندارند دندانهیشان را مسواک بزنند و یا به عبارتی دیگر در زمان آموزش مسواک زدن به کودکان توسط والدین مقاومت نشان می دهند و یا با زور مسواک می زنند. بسته به سن کودکان هر موقع که دندان های کودکان شروع به درآمدن کردن می توانید آموزش مسواک زدن به کودکان را شروع کنید.
به طور طبیعی از سن ۲ تا ۲/۵ سالگی که کودکان شروع به درک مسائل اطراف خود می کنند و از طرف دیگر می توانند اشیاء رابه طور کامل در دست بگیرند، بهترین بازه برای آموزش مسواک زدن به کودکان می باشد. در این بازه هم چون کودکان دوست دارند مواد خوراکی متنوعی را امتحان کنند و همچنین کودکان شروع به خوردن چربی ها و و انواع قندها می کنند به همین دلیل  سلامت بهداشت دهان و دندان در کودکان ایجاب می کند که هر روز یک الی دوبار در فواصل روز  مسواک بزنند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

در زمان آموزش مسواک زدن به کودکان از چه نوع مسواک و خمیر دندان می بایستی استفاده کنیم؟

لازم به ذکر است که در سنین کودکی زمانی که آموزش مسواک زدن به کودکان را شروع می کنیم می بایستی از مسواک هایی که جنس دندانه های آن نرم و ژله ای می باشد استفاده کنیم. اگر جنس مسواک سفت باشه باعث زخمی شدن لثه های کودک می شود. و ممکن است به دهان و لثه های کودک آسیب برساند.
در آموزش مسواک زدن به کودکان بایستی در نظر داشته باشید که بنابر تحقیق متخصصان تا سن ۳ سالگی، استفاده از خمیردندان چندان مناسب نیست و همان مسواک زدن خالی کافی است ولی بعد از سن ۳ سالگی استفاده از خمیردندان های معمولی که در بازار  وجود دارد و حاپی فلوراید نیز می باشند به والدین و پرستار کودک در منزل توصیه می شود. البته بسیاری از کودکان در سنین پایین ترجیح می دهند که از خمیردندان های طعم دار استفاده کنند. مراثب کودک در منزل باید در نظر داشته باشد که در ابتدای آموزش مسواک زدن به کودکان ممکن است که کودک خمیردندان را قورت دهد. هر روز بعد از خوردن صبحانه و بعد از خوردن شام مسواک زدن برای همه سنین در کودکان توصیه می شود. البته بسیاری از کودکان زمانی که شاهد مسواک زدن والدین هستند خود تشویق به مسواک زدن می شوند.  یعنی والدین و مراقب کودک در منزل می توانند از یادگیری مشاهده ای در زمینه ی آموزش مسواک زدن به کودکان استفاده نمایند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن به کودکان چگونه بایستی صورت گیرد؟

به عنوان مراقب کودک بایستی در نظر داشته باشید زمانی که دندان های شیری کودک شروع به درآمدن می کند مسواک زدن مکرر ممکن است باعث زخمی شدن لثه های کودکان شود. برای همین به والدین و پرستار کودک روزانه توصیه می گردد که در این دوران حتما از مسواک های نرم استفاده کنند. مادر یا پرستار کودک موظف است دندان های کودک را با دستمال نرم و مرطوب روزانه چندین بار تمیز کند. در یاد داشته باشید که این سن مهم ترین سن برای دندان های کودک است چون هر چقدر دندان های کودک تمیز و سالم باشد، دندان های سری دوم کودک نیز سالم و در فرم خواهد بود.
به طور مکرر هر ۶ ماه یک بار کودکتان را به یک دکتر متخصص دندانپزشک برده تا از سلامتی دندان های نوزاد خود اطمینان حاصل کنید.

آموزش مسواک زدن به کودکان

چگونگی ایجاد علاقه در کودکان برای مسواک زدن

آموزش مسواک زدن به کودکان از طریق ایجاد علاقه به مراتب راحت تر می باشد. برای این که علاقه به مسواک زدن در کودکان ایجاد کنید باید از همان ابتدای خرید مسواک زدن کودکان شروع کنید. در زمان خرید مسواک به کودکان به شما پیشنهاد می گردد که از کودک خود نظر بخواهید. مثلا کودکان معمولا  شخصیت های کارتونی را ترجیح می دهند. به همین دلیل مسواک هایی که به شکل شخصیت های کارتونی می باشند می توانند گزینه مناسبی برای شروع آموزش مسواک زدن به کودکان باشند. کودکان معمولا از بزرگ ترها تقلید می کنند بنابراین به والدین توصیه می شود که باید الگویی مناسب برای کودکان در مسواک زدن باشند.

در این میان از عروسک های کودکان می توانید استفاده نمایید به این صورت که با گرفتن یک مسواک اسباب بازی برای عروسکی که کودک آن را بسیار دوست دارد می توانید به کودک خود یاد بدهید که به عروسک خود مسواک بزند و از این طریق آموزش صحیح مسواک زدن به کودکان را آموزش دهید و هم علاقه به مسکواک زدن در کودک خود را ایجاد و تقویت نمایید.
در زمانی که کودک شروع به مسواک زدن می نماید در کنار کودک خود ایستاده و با تشویق کردن او ، در مسواک زدن کودک علاقه ایجاد کنید. و برای آن جایزه ای تعیین کنید که اگر هر روز و شب مکرر و با نظم مسواک بزند برایش اسباب بازی یا هدیه ای که او دوست دارد را خواهید گرفت.
گاهی تهدید های کوچک نیز جوابگو است. مثلا به کودک خود گوشزد کنید که اگر مسواک نزند از دادن خوراکی هایی مثل شکلات و شیرینی و چیپس و … به او خودداری خواهید کرد. البته سعی کنید بیشتر حالت تهدید و اجبار نباشد چون باید کودک به صورت مشتاقانه به مسواک زدن بپردازد.
بعد از این که کودکتان مسواک زد او را در آغوش بگیرید ببوسید و به او محبت کنید و با ابراز عشق و محبت به او بفهمانید که مسواک زدن او کار درستی بوده است. البته باید در نظر داشته باشید که آموزش مسواک زدن به کودکان باید با علاقه و مهر و محبت همراه باشد تا برای کودک خاطره خوبی به جای بگذارد.
موسسه پرستاری