روش های تشویق کودکان

روش های تشویق کودکان و حتی در بعضی مواقع تنبیه کودکان در مقابل کارهای نادرستشان، یک نوع روش تربیتی خاصی به حساب می آید. تشویق کودکان به عنوان یک پاداش دهی تلقی می شود. یعنی کودک در قبال کارهایی که انجام می دهد از طرف خانواده برای انجام دوباره همین کارها، مورد تشویق قرا می گیرد. تشویق و تنبیه می بایستی در زمان و در جای مناسب انجام گردد. چه والدین و چه پرستار کودک در منزل می بایستی زمان های مناسب تشویق کودکان را بدانند. زیرا که مراقب کودک آشنا به مباحث روانشناسی کودک به خوبی می تواند از تشویق کودکان برای افزایش یک رفتار استفاده نماید. موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سامند، در این مقاله سعی داشته است تا روش های تشویق کودکان را با استفاده از تجارب پرستاران و مشاورانش برای شما عزیزان ارائه دهد. امیدواریم این مطلب برای خوانندگان مفید واقع شود.

روشهای تشویق کودکان

رفتارهای کودک باید مورد توجه والدین یا پرستار کودک قرار بگیرد زیرا که رفتارهای مناسب کودکان در هر زمانی بهید سبب تشویق کودکان گردد. به طور طبیعی هر فردی صرف نظر از سنش دوست دارد به خاطر انجام کارهای خوب مورد تشویق قرار بگیرد. ولی چون سن کودکی یک دوره حساسی بوده و شخصیت کودکان در این سن شکل می گیرند، باید در مورد تربیت کودک و تشویق برای انجام کارهای خوب دقت زیادی شود. در واقع شما با تشویق کودکان باعث تثبیت و تقویت رفتارهای کودکان می شوید. تشویق کودکان دارای مزایای زیادی است که در زیر به چند نمونه از این مزایا اشاره می کنیم:

  • افزایش اعتماد به نفس: اگر کودکتان را به خاطر انجام امور درست تشویق کنید شما در اولین مرحله اعتماد به نفس کودکتان را افزایش می دهید. اعتماد به نفس بالا نیز باعث رضایت از زندگی و شادی و … را به دنبال خواهد داشت.
  • افزایش انگیزه برای کارهای بیشتر: تشویق کودکان باعث ایجاد انگیزه برای انجام کارهای خوب بیشتر خواهد شد.
  • افزایش پشتکار: کودکانی که برای کارهای خوبشان مورد تشویق قرار می گیرند پشتکار بهتری نسبت به بقیه کودکان خواهند داشت.

رفتارهای طبیعی هر فردی نسبت به سن آن متفاوت بوده و ممکن است هر شخصی در هر بازه سنی کارهای خوب یا بدی را انجام دهد. ولی در سنین پایین اگر کودکی به خاطر انجام کارهای مثبتش، مورد تشویق والدین و پرستار کودک قرار بگیرد با یک پشتکار مناسبی وارد سنین بعدی خواهد شد. روش های تشویق کودکان متعدد بوده ولی چند نمونه از این روش های را در ادامه آورده ایم و در مورد آن ها توضیح مختصری ارائه داده ایم.

روش های تشویق کودکان

تشویق های کودکان ممکن است به صورت کلامی یا غیرکلامی باشد. سنین خردسالی معمولا برای تشویق های غیرکلامی مناسب تر است. در زمانی که خردسال را تشویق می کنید سعی کنید احساسات و هیجانات خود را نیز نشان دهید تا نوزاد انرژی را از هیجانات شما دریافت کند. تشویق های غیرکلامی هم مانند هدیه دادن، تشکر از طریق حرکات دست و صورت ( مثلا دست بر شانه کودک زدن و چشمک زدن و … ) .

۱- در تشویق کودکان خود روراست و صادق باشید

یکی از روش های تشویق کودکان روراست بودن با کودکان است. گاهی مشاهده شده است والدین، کودکان را  صرف برای این که اعتماد به نفس کودک را افزایش دهند کودکان خود را تشویق می کنند حتی اگر کاری را انجام نداده باشد. در واقع این عمل درست نبوده و در برخی موارد مشاهده مشده که انتظار کودکان را افزایش می دهد. باید در مورد رفتارهای کودکان خود روراست باشید. زمانی که کودکتان را سر چیزهای بی مورد تشویق می کنید، در واقع ارزش تشویق کردن را کاهش می دهید و اگر در قبال یک کار پسندیده اش تشویق کنید، در این صورت تشویق شما را عادی جلوه می دهد.

برخی موارد هم مشاهده شده است که تشویق برای گول زدن کودک می باشد. این نوع تشویق هم جز تشویق های ناصادق بوده و باعث می شود کودک نیز این نوع رفتارها را یاد بگیرد و در طول زندگی هم برای گول زدن مردم از تشویق های دروغین استفاده کند. تشویق های دروغین تاثیرات منفی زیادی دارند. برای مثال کودکتان را به خاطر کار خوبی که انجام داده است تشویق کرده اید و قول پارک رفتن را داده اید. اگر به قول خود عمل نکنید در این صورت همیشه در نزد کودکتان تشویق های شما بی ارزش تلقی خواهد شد.

روشهای تشویق کودکان

۲- به طور مکرر کودک را مورد تشویق قرار ندهید

تحسین و تشویق یکسره از کودکان، انگیزه کودکان را در انجام دادن کارها از بین می برد. طی تحقیقاتی که در کشور انگلیس برای کودکان در سن ۶-۹ سال در یک مدرسه انجام شد، نشان داد کودکانی که به طور مکرر در کلاس درس به خاطر کمک به دیگر همکلاسی هایش مورد تشویق معلم خود قرار گرفته است روز به روز انگیزه برا کمک کردن به همکلاسی هایش کاهش پیدا کرده است. به همین نباید تشویق ها به صورت مکرر باشد. تشویق کودکان می بایستی به صورت برنامه ریزی شده از سمت پرستار کودک انجام گیرد.

۳- تشویق کودکان می بایستی شامل انجام کار باشد تا تشویق کودک

سعی کنید به جای تشویق کودکتان، انجام کار را تشویق کنید. کودک را برای رسیدن به اهداف مشخص و خوب تشویق کنید و کارهایی که خوب است را در چشم کودک خود بزرگ جلوه دهید و تا تشویق شما باعث بشود کودک برای انجام امور دیگر نیز انگیزه پیدا کند.

۴- تشویق تلاش کودکان به جای مهارت

یکی از روش های تشویق کودکان تشویق تلاش های کودکان می باشد. والدین یا پرستار کودک باید تلاش های کودکان را بیشتر از مهارت کودکان تشویق کند. به صورت طبیعی حتی یک انسان بزرگسال هم ممکن است تلاش زیادی انجام دهد ولی به هدفی که خواسته نرسد. تلاش فرد ارزشمند بوده و باید در هر صورت مورد تشویق واقع شود. اگر کودک به خاطر تلاش هایش تشویق شود، انگیزه انجام کارهای بزرگ دیگر نیز به دست خواهد آورد.

این نکته‌ای اساسی است که والدین بتوانند به تشویق‌های خود جنبه مادی ندهند. البته وجود جنبه مادی و بهره‌گیری از اشیایی که مورد علاقه کودک است، اشکالی ندارد به این شرط که کودک را دچار شرطی شدن نکند. اما راهکارهای بهتری هم وجود دارد. مثلا اینکه یکی از رفتارهای خوب و شایسته کودکتان را در حضور خودش و در مجلسی که دیگران هم حضور دارند، مطرح کنید و این می‌تواند عامل خوبی برای تشویق او باشد.

برای مشاوره رایگان در مورد مسایل کودک و سالمند می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

 

گاز گرفتن کودک

گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان با اینکه یک رفتار طبیعی می باشد ولی اگر این عمل بیش از حد تکرار شود در کودک به یک عادت تبدیل شده و ممکن است خانواده و اطرافیان را عاصی کند. گاز گرفتن کودکان همانند سایر رفتارهایشان بی دلیل نیوده و هدفی در پشت آن وجود دارد. ممکن است کودک شما عصبانیت یا خواسته های خود را از طریق گاز گرفتن نشان دهد. پس گاز گرفتن یک نوزاد شیر خوار با یک کودک ۲-۳ ساله متفاوت بوده و باید مورد توجه والدین قرار بگیرد. موسسه پاکان افق آرال با تجربه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و سالمند با استفاده از تجارب متخصصین و پرستاران کودک این مقاله را تهیه و در اختیار شما قرار داده است. امیدوارم این مطلب برای خوانندگان عزیز مفید واقع شود.

گاز گرفتن کودکان

دلایل گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان بسته به سن آنها دارای دلایل متفاوتی می باشد.

گاز گرفتن کودکان ۵ تا ۸ ماه: در این بازه سنی نوزاد بیشتر به دلیل ناراحت و عصبی شدن اطرافیان یا هر چیزی که در اطراف دهانش باشد گاز میگیرد. کودک به دلیل درآوردن دندان نیز ممکن است مادر را در هنگام شیردهی گاز بگیرند یا دست والدین و مراقب کودک در منزل را مدام به دلیل دندان درآوردن گاز بگیرد. معمولا با عکس العمل نشان دادن کودکان در این سنین از گاز گرفتن دست برمیدارند.

گاز گرفتن کودکان ۸ تا ۱۵ ماهگی: گاز گرفتن در این سنین از هیجان بوده و باز در این سن با عکس العمل نشان دادن نوزاد از گاز گرفتن دست برمیدارد.

گاز گرفتن کودکان ۱۵ ماهگی تا ۳ ساگی: گاز گرفتن در این سن نشان از عصبانیت آنها بوده و باید والدین یا پرستار کودک علت عصبانیت را پیدا کرده و حل کند.

گاز گرفتن کودکان بالای ۳ سال: گاز گرفتن در این سن نشان از ترس و ضعف است. معمولا کودکان در دعوا یا جدال که کم آورده باشند شروع به گاز گرفتن می کنند. وظیفه والدین و یا پرستار کودک در این سنین دادن اعتماد به نفس به کودک و کنترل ترس و ضعف های آن است.

به طور کلی می توان دلایل اصلی گاز گرفتن کودکان را به این صورت نام برد:

  • ناراحت بودن از چیزی
  • عصبانیت
  • مورد توجه قرار گرفتن
  • دفاع از خود
  • درخواست نیازهایشان مانند گرسنگی و…
  • قوی جلوه دادن خود
  • هیجان

در بعضی کشورها گاز گرفتن کودکان یک کار ناپسند بوده و به همین دلیل ممکن است مورد تنبیه قرار بگیرند. ولی در کودکان یک غریزه ای در گاز گرفتن وجود دارد که می تواند ناشی از عواملی که در بالا اشاره شد باشد و با رفتار های مناسب والدین یا پرستار کودک کنترل شود.

گاز گرفتن کودکان

راهکارهای مناسب برای جلوگیری از گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان می تواند منشا روانی داشته باشد. گاز گرفتن ممکن است اعتراض آمیزترین راهی باشد که کودکان به وسیله ی آن توجه بزرگ تر ها را می طلبند اما در گروه های همبازی بعضی کودکان ممکن است رفتارهای نادرست دیگری نیز داشته باشند. در زیر به برخی از راهکارهای مناسب برای جلوگیری از گاز گرفتن کودکان اشاره کرده ایم:

  1. با آرامش با کودک رفتار کرده و زشت بودن گاز گرفتن را برایش گوشزد کنید. بی شک یکی از بهترین روش های برای جلوگیری از گاز گرفتن، با آرامش مداخله کردن می باشد. اگر کودک در جمعی یکی را گاز گرفت او را از جمع دور کرده و با آرامش کار زشت را به او تذکر دهید و در صورت تکرار این عمل مورد تنبیه قرار گرفتن را برایش گوشزد کرده تا از انجام این عمل خودداری کند.
  2. اگر کودکتان در سنی است که دندان در میاورد و عامل اصلی گاز گرفتن هم دندان درآوردنش می باشد با گرفتن دندان گیر از داروخانه ها این مشکل را حل کرده و باید توجه کنید که همیشه در اختیار کودک قرار ندهید و به صورت کنترل شده هر از گاهی برای رفع غریزه دندان گیر در اختیار کودک قرار داشته باشد.
  3. برای کودک خود آمکوزش دهید به جای گاز گرفتن در هنگام ناراحتی یا عصبانیتش از واژه ها استفاده کند و ناراحتی خور را به زبان بیاورد.
  4. هیچ وقت گاز گرفتن را یک مسئله لذت بخش جلوه ندهید. معمولا مشاهده شده است که والدین دست خود را در دهان کودک قرار داده تا گاز بگیرد. در هنگام گاز گرفتن کودکتان رفتار لذت بخشی از طرف خود جلوه نداده و با اخم کردن این کار زشت را به او متذکر شوید.
  5. هیچ وقت کودک خود را گاز نگیرید. معمولا در سنین کودکی والدین یا اطرافیان کودک را از لپ یا دستشان گاز میگیرند. این کار برای کودک نهادینه شده و گاز گرفتن را یک رفتار احساسی تلقی می کند.
  6. دلایل گاز گرفتن کودکتان را از بین ببرید. اگر کودکتان گرسنه است حتما به او شیر یا غذا دهید. اگر از یک چیزی عاصی است آن را برطرف کنید. تا جای ممکن خواسته هایش را برطرف کنید.
  7. اگر کودکتان یکی را گاز گرفته است با طرف گاز گرفته شده به صورت معطوفانه رفتار کرده و با کودک خود بد حرف بزنید تا بفهمد که مورد حمایت قرار نمی گیرد.
  8. کودک خود را تشویق کنید. اگر این رفتار را ترک کند برایش جایزه و هدیه در نظر بگیرید. شاید بهترین روش برای ترک گاز گرفتن تشویق کردن کودکان باشد.

با اینکه گاز گرفتن کودکان یک عمل طبیعی می باشد ولی از طرف والدین نباید به صورت یک عمل طبیعی جلوه داده شود. رفتار های مشابه گاز گرفتن کودکان، مانند پرخاشگری، دعوا کردن با کودکان دیگر، پرتاب کردن اشیا و … زمانی طبیعی می باشد که هر ماه بیش از یک بار اتفاق نیافتد ولی اگر این عمل ها بیش از یکبار در ماه اتفاق افتاد دیگر تبدیل به عادت شده و باید توسط والدین یا پرستار کودک کنترل شود. چون اگر این رفتارها ادامه پیدا کند در آینده از طرف اجتماع و دوستانش طرد شده و باعث افسردگی کودک خواهد شد. پس باید از همان اول اقدام به ترک عادت ها کرد. به عنوان سخن آخر اگر فرزندتان خودتان را گاز گرفته است، بیش از حد ابراز ناراحتی و درد کنید. اگر فرزندتان شخص دیگری را گاز گرفته است، با لحنی قاطع و جدی او را سرزنش کنید. اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه را نداشته باشند و یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به کودک خود را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند. برای گرفتن مشاوره رایگان می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

عفونت بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده چگونه باید باشد؟

مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده بعد از تولد یکی از نکات مهمی می باشد که پرستار کودک و یا مراقب کودکدر منزل با آن درگیر هستند. نوزاد قبل از متولد شدن، زمانی که در رحم مادر قرار دارد از طریق بندی، از مادر تغذیه می کند. بعد از تولد، این بند را بریده ولی قسمتی از آن ( حدود ۲-۳ سانتی) که به رنگ ارغوانیمی باشد بر روی شکم کودک باقی می ماند که به بند ناف معروف است. مراقبت از بند ناف در نوزادان تازه متولد شده بسیار مهم است زیرا ممکن است بند ناف عفونت کرده و سبب شود که عفونت وارد بدن نوزاد شود و سبب بیماری نوزاد گردد. موسسه پرستاری پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند در این مقاله سعی کرده است با استفاده از نظرات متخصصین کودک و تجارب پرستاران، چگونگی مراقبت از بند ناف در نوزادان را مورد بررسی قرار داده و در اختیار شما عزیزان قرار دهد.

مرقبت از بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان: بند ناف چه موقع می افتد؟

بند ناف معمولا طی ۱۵ الی ۲۰ روز خشک شده و می افتد. هر چند بعد از افتادن بند ناف، جای آن به صورت زخم باقی می ماند ولی هیچ جای نگرانی وجود ندارد و این زخم نیز طی چند روز خوب می شود. رنگ بند ناف ابتدا سبز تا سفید بوده ولی در موقع افتادن به رنگ قهواه ای و ارغوانی می باشد. والدین یا پرستار کودک نباید عجله ای در افتادن بند ناف داشته باشند در برخی از موارد مشاهده می شود که بند ناف تا ۴۰-۵۰ روز نیز باقی می ماند و نمی افتد. لازم به ذکر است ممکن است در این چند روز از ناف کودک به مقدار جزئی و خیلی کم خون ترشح شود که این امر طبیعی بوده  البته که مراقبت از بند ناف در نوزادان را نباید با دید سهل انگارانه نگریست. در بعضی از نوزادان مشاهده شده بعد از افتادن بند ناف، تیکه گوشتی از آن باقی می ماند که به آن گرانولوم نافی گفته می شود که هیچ رگ عصبی نداشته و اگر به حالت طبیعی خشک نشود باید با عمل برداشته شود و این عمل نیز هیچ درد و عوارضی برای کودک ندارد.

دلایل عفونت بند ناف

زمانی که کودک در رحم مادر قرار دارد و از مادر تغذیه می کند، بدن کودک دارای پادتن های زیادی می باشد که از جمله می توان به گلبول های سفید و گلبول های ایمنی که برای جلوگیری از عفونت باکتریایی ترشح می شود اشاره کرد. این پادتن ها تقریبا بعد از سه ماهگی در بدن کودک شروع به ترشح می کنند. ولی در هنگام تولد این تعداد ترشح به کمترین مقدار خود می رسد و به همین دلیل بدن کودک مستعد عفونت می باشد. مراقبت از بند ناف در نوزادان و پیشگیری از بروز عفونت بسیار حائز اهمیت می باشد.

علایم عفونت بند ناف

در حالت طبیعی بند ناف بعد از ۳-۴ روز حالت مرطوب بودن خود را از دست داده و خشک می شود. بند ناف معمولا در اوایل دارای بوی بد بوده ولی بعد از گذشت چند روز بوی بد خود را از دست می دهد. هر یک از علایمی که در زیر اشاره می کنیم نشان از عفونت بند ناف در کودک دارد و بعد از مشاهده والدین یا پرستار کودک باید زود به متخصص رجوع کند.

  • وجود چرک یا ترشحات عفونی در ناف کودک
  • ورم یا قرمزی در اطراف ناف
  • خونریزی زیاد و غیر طبیعی از بند ناف
  • تب غیر نرمال در نوزاد
  • بوی بد در ناف
  • طولانی شدن زمان افتادن بند ناف

مراقبت از بند ناف در نوزادان

مراقبت از بند ناف در نوزادان

با این که افتادن بند ناف یک پروسه زمانی طبیعی می باشد ولی تا زمان افتادن به مراقبت های ویژه ای نیاز دارد . مراقبت از بند ناف در نوزادان یک کار تخصصی که نیاز به پزشک داشته باشد نیست بلکه هم پرستار کودک در منزل و هم والدین می توانند با در نظر گرفتن نکاتی آن را انجام دهند. مثلا والدین یا پرستار کودک در منزل به این موارد دقت کند:

  1. محدوده ناف و ریشه بند ناف باید همیشه تمیز نگه داشته شود. بعضی از متخصصین بر این باورند که برای تمیز کردن بند ناف کودک نیاز به هیچ ماده ای نیست و تنها باید با یک دستمال یا پنبه آغشته به آب، ناف کودک را تمیز کرد و از الکل استفاده نکرد. در سال ۱۹۹۸، سازمان بهداشت و سلامت کشور کانادا با انجام یک سری تحقیقات به این نتیجه رسیدند که کودکانی که بند ناف آنها با استریل آغشته به الکل تمیز نگه داشته می شوند نسبت به کودکانی که بند ناف آنها با آب تمیز می شود دیرتر می افتد. پس می توان نتیجه گرفت که بهترین محلول برای تمیز کردن بند ناف کودک همان آب معمولی می باشد.
  2. محدوده ناف باید باز و آزاد باشد. باید پوشک کودک به شکلی بسته شود که از ناف کودک فاصله داشته باشد پس پوشک را باید از زیر ریشه بند ناف بست. از پوشاندن لباس ضخیم به کودک جلوگیری کنید. اگر هوای خانه متعادل می باشد پوشاندن یک تیشرت نازک برای کودک در روند خشک شدن بند ناف کمک می کند.
  3. از غوطه ور کردن نوزاد در آب جلوگیری کنید. در هنگام حمام کردن کودک از تماس زیاد آب با بند ناف کودک خودداری کنید. چون علاوه بر مرطوب کردنم بند ناف، باعث عفونت بند ناف کودک نیز می شود. معمولا افتادن بند ناف در چند روز اول تولد صورت می گیرد پس وظیفه والدین یا پرستار کودک این است که در هنگام استحمام کودک، از بند ناف بسیار مراقبت کند تا آسیبی به نوزاد نرسد.
  4. در روزهای آخر افتادن بند ناف که رنگ آن به قهوه ای و تیره تغییر می کند، از پوشاندن لباس ضخیم جلوگیری کنید. چون ممکن است بند ناف به لباس گیر کرده و باعث اذیت نوزاد شود.
  5. از دست زدن به بند ناف کودک اکیدا خودداری کنید. چون ممکن است آسیب جدی به نوزاد بزنید. حتی اگر در روزهای آخر افتادن بند ناف که شبیه یک تار مو هم باشد از دست زدن و کشیدن و بریدن آن خودداری کنید. چون روند افتادن بند ناف باید به صورت طبیعی باشد.
  6. از تمیز کردن بیش از حد بند ناف جلوگیری کنید.
  7. از پانسمان کردن بند ناف خودداری کنید.
  8. اگر در زمان مرقبت از بند ناف در نوزادان خونریزی شدید دیدید و هم چنین علایم عفونت مشاهده شد حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
  9. بعد از افتادن بند ناف تا یک سالگی داخل ناف کودک را شستشو ندهید و از گرفتن آب پر فشار به داخل ناف کودک خودداری کنید.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر یکی از علایمی که در زیر اشاره می کنیم را مشاهده کردید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید:

  • اگر بعد از ۳۰ روز بند ناف نیافتد.
  • در هنگام لمس پوست اطراف ناف کودک اذیت شود.
  • استشمام بوی بد در اطراف ناف.
  • ترشح بیش از حد خون و چرک از ناف.

اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه نداشته باشند و یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به این مراقبت از بند ناف در نوزادان را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند. برای گرفتن مشاوره رایگان می توانید با موسسه پاکان افق آرال تماس بگیرید.

موسسه پرستاری

 

 

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

ایمن سازی محیط خانه برای کودک از نکات بسیار مهمی می باشد که والدین و یا پرستار کودک در منزل باید از آن آگاهی داشته باشند. یکی از مسائل مهمی که والدین یا مراقب کودک بعد از تولد نوزاد باید در نظر داشته باشد، ایمن سازی محیط خانه برای کودک است. اگر به زودی شما صاحب فرزندی می شوید قبل از هر چیزی برای حفاظت از تمام خطرات و آسیب هایی که ممکن است نوزاد را تهدید کند را آغاز نمایید این بدان معنی می باشد که شما می بایستی به عنوان کسی که وظیفه پرستاری از کودک را بر عهده دارد محیطی مناسبی را از لحاظ ایمنی برای کودکان خود ایجاد نمایید. موسسه پاکان افق آرال با سابقه چندین ساله در زمینه پرستاری از کودک و پرستاری از سالمند،  بر آن داشته  با  توجه به تجارب پرستاران خود که چندین سال تجربه نگهداری از کودک و پرستاری از کودک را دارند و هم چنین مسایل علمی و مشخص در زمینه ایمن سازی محیط خانه برای کودک شما را به بهترین نحو در زمینه ایمن سازی محیط خانه برای کودک آشنا نماید.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک چگونه باید صورت بگیرد؟

خانه ممکن است برای بزرگسالان یک مکان ایمن به حساب بیاید ولی همان منزلی که برای بزرگسال ایمن است نیاز به ایمن سازی محیط خانه برای کودک دارد. زمانی که کودک شروع به چهار دست و پا رفتن، تاتی کردن و راه رفتن می‌کند، اولین وظیفه والدین یا پرستار کودک باید محافظت بیشتر از کودکان باشد. ایمن‌سازی محیط خانه برای کودک باید به‌گونه‌ای باشد تا وقتی کودک راه می‌افتد، حرکت می‌کند یا هنگام خزیدن و چرخ زدن روی زمین، با خطرات تهدید نشود. خانه دارای خطرات زیادی برای کودک می باشد البته با پیدا کردن این خطرات و رفع آن می توان ایمنی کودک را تامین کرد. تقریبا کودکان حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد زمان خود را در خانه سپری می کنند و بر اساس آمار سازمان جهانی ایمنی کودکان، نزدیک ۳ میلیون کودک در سال در خانه آسیب می بیند. پس با ایمن سازی محیط خانه برای کودک و به همراه آن آموزش  در مورد وسایل امن و ناامن، می توانیم این مقدار خطرات در منزل که کودکان با آن مواجه می شوند را کاهش دهیم.

نوزادان به دلیل نداشتن تجربه کافی در مورد اشیاء و وسایل اطراف خود، در مقابل آن ها آسیب پذیر هستند. اما والدین یا پرستار کودک با برداشتن گام هایی می تواند از خطرات پیش بینی نشده جلوگیری کند. و در واقع کلید ایمن سازی محیط خانه برای کودک را رقم بزند.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

بیشترین خطرات وارد به کودکان در خانه کدام ها هستند؟

طی تحقیقاتی که توسط سازمان ایمن سازی کودکان در سوئد بررسی شده است بیشترین آسیب های وارده به کودکان زیر یک سال شامل:

  • سقوط
  • تماس با مایعات جوشان
  • کشیدن و از جا کندن اشیاء
  • در دهان گذاشتن اشیاء
  • مسمومیت
  • صدمات ناشی از الکتریسیته

خطرات در خانه و راه های ایمن سازی محیط خانه برای کودک

می‌توان برای ایمن سازی محیط خانه برای کودک، از تجهیزات و ابزار ایمنی خاصی استفاده کرد. والدین یا پرستار کودک باید با اصول و ابزار ایمن‌سازی خانه برای کودکان آشنا باشند که در زیر به بعضی نکات پیرامون ایمن‌سازی خانه و ابزار ایمنی و همچنین تجهیزات آن اشاره می‌کنیم.

۱- خطرات موجود در اتاق کودک

باید مطمئن شوید که تخت خواب کودک از پنجره و اشیاء آویزان در بالای سر تخت مانند لامپ و لوستر و حتی عروسک ها به دور باشد. از گذاشتن بالشت و روکش های ضخیم در تخت کودک که ممکن است با کشیدن بر کودک خطر خفگی را افزایش دهد خودداری کنید. یکی از وظایف والدین و پرستار کودک این است که پوشک و همه لوازم تعویض پوشک را در اتاق کودک قرار داده تا ناچار نشوند کودک را برای آوردن لوازم برای چند دقیقه هم شده تنها بگذارند. ایمن سازی محیط خانه برای کودک را می بایستی بسیار جدی انگاشت.

۲- سقوط کودکان

کودکان پس از این که توانستند چهاردست و پا راه بروند شروع به شناسایی مسیر های داخل خانه می کنند. به این ترتیب به تمام مناطقی که احتمال سقوط دارند مثل پله ها دسترسی پیدا خواهند کرد. گاهی حتی پای کودکان در هنگام راه رفتن به برآمدگی های موجود در خانه مثل چارچوب درها و … گیر کرده و می افتند و باعث آسیب جدی به کودک می شوند. برای جلوگیری از افتادن کودکان و ایمن سازی محیط خانه برای کودک از قبیل این خطرات می توان از حفاظ یا حصار و دروازه های ایمنی استفاده کرد. زیر فرش ها و قالی های خانه ترمز فرش قرار دهید. از محافظ های گوشه های میزها استفاده کنید تا اگر احیانا کودکی در کنار میز بیافتد گوشه های میز باعث آسیب به کودکان نشود. طبق تحقیقات انجام شده بیشترین آسیب به کودکان در سنین پایین از طریق سقوط و افتادن می باشد بنابراین والدین یا پرستار کودک در منزل باید همیشه به کودکان نظارت کافی را داشته باشند.

ایمن سازی محیط خانه برای کودک

۳-مسمومیت

در جریان ایمن سازی محیط خانه برای کودک بعضی از لوازم یا محصولاتی که ممکن است باعث مسمومیت کودکان شود از دسترس کودک دور نگه داشته و آن ها را در قفسه هایی با ارتفاع بالا یا قفل شده قرار دهید. این مواد می تواند شامل موارد زیر باشد :

  • دارو ها و ویتامین ها
  • مواد شوینده
  • اسپری و عطر و ادکلن لوازم آرایشی
  • نفت و بنزین
  • رنگ و تینر
  • سیگار
  • مواد سفید کننده
  • آفت کش ها و مرگ موش و افشان های حشره کش ها و …

۴- سوختگی و برق گرفتگی

کودکان به علت داشتن حس کنجکاوی و امتحان کردن همه چیز، دوست دارند به همه اشیاء دست بزنند و آن ها را لمس کنند اما گاها این حس کنجکاوی باعث رسیدن آسیب هایی به کودکان می شود. بیشترین صدماتی که برای کودکان در این مورد اتفاق می افتد سوختگی از طریق مواد داغ مثل سماور، فنجان چای و بخاری و … بوده و برای برق گرفتگی هم بیشتر از طریق سوراخ های کلید پریزها می باشد. برای ایمن سازی محیط خانه برای کودک از قبیل این نوع خطرات، توصیه می شود وسایلی مثل سماور و یا فنجان و کتری و در ارتفاع بالایی قرار گرفته و برای بخاری و شومینه و .. هم حصار یا حفاظ درست کنید و حتما از پوشش های کلید پریز استفاده کنید. نوشیدنی های داغ را دور از دسترس کودکان نگه دارید. سیم های چراغ خواب و لامپ را از دسترس کودکان دور کنید چون علاوه بر برق گرفتگی ممکن است با کشیدن آن و افتادن بر روی خودشان باعث آسیب جدی به خود شوند.

 

۵- در دهان گذاشتن اشیاء

کودکان در یک سنی دوست دارند هر چیزی که لمس می کنند در دهان خود گذاشته و آن را امتحان کنند و این امر باعث آسیب های جدی به کودکان از قبیل مسمومیت و خفگی می شود. پس وظیفه والدین و پرستار کودک، دور نگه داشتن این وسایل از دسترس کودکان است. وسایل ریز و اشیاء کوچک و قابل خوردن و خطرناک باید از کف تمام محیط خانه برداشته شود. از گرفتن اسباب بازی های ریز برای کودک خودداری کنید. از دادن میوه هایی که دارای هسته هستند به کودکان اجتناب کنید چون ممکن است هسته آنها باعث خفگی کودکان شود. همان طور که در بالا نیز اشاره شد ایمن سازی محیط خانه برای کودک شامل نه تنها محیط فیزیکی منزل بلکه لوازم و تنقلات آن نیز می شود.

۶- روشنایی خانه

اتاق کودک باید طوری باشد که روشنایی طبیعی خورشید را داشته باشد و یا اگر این روشنایی در دسترس نیست از لامپ هایی باید استفاده کرد که برای کودک مضر نباشد. برای اتاق کودک سعی کنید از لامپ های LED استفاده کنید. چون در قیاس با لامپ های رشته ای هم هزینه و هم آسیب کمتری برای کودکان دارد.

کودکان تا رسیدن به سنین بزرگسالی بسیار حساس و آسیب‌پذیر می باشند، به همین دلیل نیاز به مراقبت‌های بسیاری دارند تا در نتیجه کنجکاوی‌هایشان دچار صدمه نشوند. والدین کودکان بیشترین تاثیر را حفظ ایمنی کودکان برعهده دارند، همچنین ایمن‌سازی محیط خانه برای کودک، در حفظ سلامت وی مهم‌ترین عنصر است. اگر بنا به هر دلایلی والدین تجربه کافی در این زمینه  یا به خاطر شاغل بودن وقت کافی برای رسیدگی به این امور را ندارند می توانند با استخدام پرستار کودک این مشکل را حل کنند.

موسسه پرستاری

 

مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال

مراقب کودک بیش فعال: برای این که بتوانید در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن تصمیم نهایی بگیرید می بایستی در خصوص کودک بیش فعال و اصلا در مورد خود بیش فعالی در کودکان اطلاعات دقیق تری را داشته باشید. به شما به عنوان مراقب کودک بیش فعال و مراقب کودک توصیه می شود که با توجه به حساسیت کار و حرفه ی پرستاری از کودک حساسیت های لازم را در خصوص مراقب کودک بیش فعال بودن در نظر بگیرید.

مراقب کودک بیش فعالی

مراقب کودک بیش فعال: بیش فعالی چیست؟

بیش فعالی (ADHD) یک نوع اختلال در دوران کودکی می باشد که می توان گفت تقریبا ۱۰ درصد کودکان درگیر به آن هستند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال می توانید علایم بیش فعالی را معمولا از سال های اول رشد که شروع شده است مشاهده نمایید. اگر می خواهید میزان شیوع بیش فعالی در کودکان را بدانید بر اساس  تحقیقات در پسران شایع تر از دختران می باشد.
برخلاف تصورات عموم مردم که فکر می کنند بیش فعالی قابل کنترل و درمان نمی باشد هم قابل کنترل و هم درمان است البته لازم است بدانید که درمان و مداخلات درمانی در مورد کودکان بیش فعال با دانش و رفتار صحیح اطرافیان ممکن می باشد. متاسفانه والدین و مراقب کودک بیش فعال در بسیاری از موارد تعریف جامع و مشخصی از کودک بیش فعالی ندارند و به همین دلیل به محض شیطنت کودک از سمت والدین و  مراقب کودک بیش فعال برچسب بیش فعالی به آنها زده می شود.

مراقب کودک بیش فعال

تفاوت کودکان بیش فعال و اتیسم چیست؟

به عنوان مراقب کودک بیش فعال باید بدانید که بیش فعالی یکی از شایع ترین و پیچیده ترین اختلالات در کودکان است که از علایم آن می توان به پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز و حرکت های تکانه ای (غیرقابل پیش بینی) اشاره کرد. قبل از این که به توضیح هر یک از علایم آن بپردازیم لازم است در صورتی که می خواهید پرستار کودک اتیسم و یا مراقب کودک بیش فعال باشید تفاوت بین بیش فعالی و اوتیسم را بدانید. کودکان مبتلا به اوتیسم در شناخت نشانه ی هیجانات مشکل دارند به عنوان مثال تفاوت رفتاری بین نارحت و خوشحال بودن را نمی توانند در چهره کسی تشخیص دهند و رفتار افراد را درک نمی کنند ولی کودکان مبتلا به بیش فعالی در درک نشانه های هیجانی مشکل دارند و نمی توانند هیجانات را متناسب با آن چه ابزار می می شود درک کند به طور کلی امکان دارد بچه های مبتلا به بیش فعالی برای درک نشانه های هیجانی به بلوغ نرسیده باشند و نتوانند خوشحالی ، ناراحتی یا هر احساس دیگری را از انسان های اطراف درک کنند. کودکان بیش فعال برخلاف کودکان اوتیسم که درکی از هیجان ندارند، هیجانات را درک می کنند اما نمی توانند رفتارهای خود را متناسب با موقعیت هیجانی تنظیم کنند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی همراه با تحرک زیاد

کودکانی که از نوع بیش فعال همراه با تحرک زیاد هستند معمولا با ناآرامی و تحرک زیاد و بیش از حد شناخته می شوند. معمولا در بین عموم هم بیش فعالی با این رفتارهای تهاجمی و انفجاری بیشتر نمود پیدا کرده است. بنا به اذعان پرستار کودک بیش فعال کودک بیش فعال با تحرک زیاد  هیچ وقت در یک جا نمی نشینند و دائم در حال حرکت و معمولا حرکاتی از نوع پریدن و دوییدن و … هستند. این کودکان اگر وارد مدرسه شوند باعث آزار و اذیت اطرافیان خود با حرکات انفجاری زیاد خود می شوند. معمولا قوانینی در مدرسه برای رفتار با این کودکان وجود ندارد ولی روانشناس کودک به مراقب کودک بیش فعال و والدین  تصیه می کند که حتما قوانین و مقررات مشخصی را کودک بیش فعال در نظر بگیرند.  به طور کلی حرکات پرخطر، پرحرفی از مشخصه های این نوع از بیش فعالی است.

مراقب کودک بیش فعال

بیض فعالی همراه با کم توجهی

بیش فعالی همراه با کم توجهی مراقب کودک بیش فعال باید بداند که کودک بیش فعال کم توجه معمولا تمرکز کمتری در مسائل دارد و به طور دایم در حال رویاپردازی می باشد. این کودکان به علت پرت بودن حواسشان و نداشتن تمرکز کافی نیاز به مراقبت شدید دارند چون این کودکان در بیرون از خانه خطرات زیادی از جمله افتادن و تصادف کردن و … تهدید می کند. به همین جهت مراقب کودک بیش فعال بودن به معنی این است که مراقب کودک در منزل می بایستی دقت بیشتری را در ارتباط با مراقبت از کودک داشته باشد. این کودکان در مدارس هم به علت اینکه تمرکز کافی ندارند مورد سرزنش معلم قرار می گیرند و تکلیف های خود را به علت نداشتن دقت کافی در بیشتر مواقع نمی توانند به درستی انجام دهند. مشخصه دیگر این نوع بیش فعالی، فراموشکاری زیاد می باشد. این بدین صورت است که ممکن است لوازم و وسایل خود را در مکانی گم کنند و جا بگذارند. کودکانی که این نوع بیش فعالی را دارند معمولا در انجام برنامه ریزی برای کارهایشان هم به مشکل برمی خورند.

مراقب کودک بیش فعال

بیش فعالی از نوع تکانه ای

بیش فعالی از نوع تکانه ای به دلیل داشتن صبر و تحمل کم به این نام خوانده می شوند. این نوع کودکان ممکن است در بین حرف دیگران بپرند و اجازه صحبت به آنها را ندهند. این نوع از بیش فعالی در مدارس نیز مشاهده می شود که در بازی های بین کودکان بی صبر بودن و یا حوصله انجام دادن کارهای گروهی را نداشتن از نشانه های بارز این نوع بیش فعالان در مدارس است. این نوع کودکان معمولا به علت بی تحملی دارای دوستان کمی هستند. در بسیاری از موارد این نوع از کودکان بیش فعال با مراقب کودک بیش فعال نیز دچار تنش می گردد.
بر اساس نظر متخصصان روانشناس کودک و نوجوان، ممکن است کودکی همه موارد بالا را نداشته باشد و تنها یک نوع از این بیش فعالی ها را شامل شود و در برخی از موارد نیز هم دیده شده که کودک بیش فعال هر سه علایم بالا را دارا هستند.

علایم بیش فعالی

– پرسر و صدا بودن
– پر حرفی
– تمرکز کم
– پریدن و دوییدن به طور دائم
– بی قرار بودن و تحمل کم
– فراموش کاری
– میل کم به اتمام کامل کار و تکالیف

مراقب کودک بیش فعال

توصیه هایی برای والدین و مراقب کودک بیش فعال

– به هیچ عنوان کودک خود را با کودکان دیگرا مقایسه نکنید. و یک دید و نگرش مثبت به کارهای کودکان خود نشان دهید. این را قبول کنید که این یک نوع اختلال در کودکتان بوده و باید با رفتارهایتان رفتارهای نامناسب کودکتان را کنترل کنید. به عنوان مراقب کودک بیش فعال و پرستار کودک به کودکان خود گوشزد کنید که کدام رفتارش قابل قبول بوده و از انجام کدام کارها می بایستی پرهیز کند. کودکان خود را همیشه مورد تحسین قرار دهید و او را به انجام کارهای که بیش فعالی را کاهش دهد تشویق کنید.
– رابطه بین والدین و فرزندان باید مستحکم شده و به تمام حرفهای کودک خود گوش کنند و نبایستی از حالت ها و رفتارهای کودک خود خسته شوند. به عنوان مراقب کودک بیش فعال ارتباط چشمی بین خود و کودک را حفظ کرده و در بیشتر مواقع او را در آغوش بکشید و به او محبت کنید. اگر کودکتان در اجرای برنامه ها و اهداف خود کاستی دارد همیشه کمک حال  او در این مسائل باشید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال به کودکان خود نحوه صحیح رفتار را یاد بدهید تا در مدرسه به مشکل برنخورد . آیا او در خانه تمرین کرده و فعالیت هایی که قادر است انجام دهد را با کودک انجام دهید. اگر یک کاری برای کودک شما مشکل است و کودکتان از انجام آن عاجز است با برنامه ریزی صحیح و گام به گام او را به انجام کارهایش تشویق کنید. کودکتان را مکلف به انجام کارهای خانه بکنید و در تصمیمات خانه او را شریک خود قرار دهید.
– به عنوان مراقب کودک بیش فعال تشویق و تنبیه هایتان باید قابل درک باشد. اگر کودکتان کاری شایسته انجام داده پاداش و جایزه در نظر گرفته و بلافاصله ارائه دهید. از محروم کردن برای خیلی کارهایی که در صدد حذف آن هستید نیز می توانید استفاده کنید به عنوان مثال برای کودکتان بگویید که او از انجام کارهای پر تحرک محروم شده و اگر انجام دهد هیچ پاداشی در قبال آن دریافت نخواهد کرد.
– اگر کودکتان دارویی مصرف می کند و دارای رژیم غذایی خاصی است، در زمان معین و بر اساس برنامه ای خاص به او ارایه دهید. از مواد غذایی دارای پروتئین و سبزیجات و میوه ها بیشتر استفاده کنید.
اگر احساس می کنید کودکتان یکی از علایم بالا را دارد و شیطنت های آن قابل درک نیست و کنترل آن سخت می باشد. می توانید برای مشاوره رایگان با موسسه پاکان افق آرال که دارای سابقه چندین ساله در حوزه پرستاری و مراقبت از کودک و سالمند می باشد تماس گرفته و مشکلات کودکان خود را با این موسسه در میان بگذارید.

موسسه پرستاری

ناخن جویدن کودکان

راهکارهای موثر ترک عادت ناخن جوییدن کودکان

ناخن جویدن کودکان به چه صورت می باشد؟

ناخن و هم فیزیولوژیکی داشته باشد. لازم به ذکر است که معمولا ناخن جوییدن در کودکان از سنین سه سالگی به عنوان یک تیک عصبی یا عادت شروع می شود. و شما به عنوان مراقب کودک و یا پرستار کودک می توانید آن را در موقعیت های مختلفی ببینید.با توجه به نظر روانشناس کودک و مطالعات انجام شده ناخن جویدن کودکان در دخترها به نسبت پسر ها بیشتر مشاهده می شود. یعنی تفاوت های جنسیتی بنا بر نظر متخصصان روانشناسی کودک می تواند در نقش محرک ناخن جویدن کودکان عمل نماید.

عادت ناخن جوییدن کودکان می تواند با عادت های دیگری شبیه مکیدن انگشت، گذاشتن همه اشیاء در دهان به صورت ناخودآگاه و دندان قروچه همراه باشد. باید بدانید که ناخن جویدن کودکان یه عامل کاهش دهنده اضطراب و استرس در کودکان می باشد. فشار بیش از حد آوردن به کودکان برای ترک ناخن جویدن کودکان سبب تشدید این عادت می گردد. و از شدت آن کاسته نمی شود. خانواده ها ممکن است با رفتارهای نامناسب و انجام کارهای ناشایست سبب رنجیده خاطر شدن کودکان گردند. به عنوان پرستار کودک در منزل بهترین راهکار این می باشد که روی ناخن جویدن کودک به هیچ عنوان تمرکز نکنید.

ناخن جویدن کودکان

 

ناخن جوییدن بزرگسالان

ناخن جوییدن کودکان می تواند تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا کند یعنی به صورت، جوییدن گوشت ناخن و جویدن پوست ناخن و … در بزرگسالان نیز مشاهده گردد. مثلا در برخی از بزرگسالان مشاهده می گردد که بفه جای ناخن جویدن گوشت اطراف ناخن خود را می کنند. این علایم بیشتر ناشی از استرس، نگرانی و هیجان می تواند باشد. در برخی از موارد بزرگسالی که اقدام به ناخن جویدن می نماید حتی متوجهاین قضیه هم نمی شود. هیچ گونه محدودیت سنی هم برای ناخن جوییدن وجود ندارد و ممکن است در همه سنین مشاهده شود.

افرادی که ناخن خود را می خورند معمولا به خاطر این که انگشتشان از فرم اولیه خارج شده و بد شکل گردیده، ممکن است انگشتشان را از دید اطرافیان مخفی نگه دارند، به این دلیل که ناخن جویدن بزرگسالان هم به مانند ناخن جویدن کودکان در جامعه به هیچ عنوان پذیزفته نمی گردد. حتی سرزنش افرادی که ناخن خود را می جوند و بزرگسال هستند از کودکان بسیار بیشتر می باشد.

ناخن جویدن کودکان

ناخن جوییدن کودکان

ناخن جوییدن در کودکان عوامل متعددی دارد که یکی از آن عوامل بی تحرکی کودک می باشد. در کودکانی که بیشتر وقت خود را با تلویزیون و یا با لوازم الکتریکی مثل گوشی و تبلت می گذرانند ناخن جوییدن بسیار بیشتر از کودکانی که در حال بازی و گردش و …  هستند دیده می شود. در کودکانی که بیشتر مورد توجه قرار می گیرند و با اعضای خانواده ارتباط مناسب تر و صمیمی تری دارند با اعضای خانواده بیشتر در حال بازی کردن هستند ناخن جوییدن به نسبت کمتری دیده می شود. کودکانی که همیشه تحت رفتار نامناسب و یا تنبیه بدنی  پدر و مادر و یا مراقب کودک هستند و همیشه یک حالت نگرانی دارند ناخن جوییدن به نسبت بسیار زیادی مشاهده می شود. نداشتن آرامش روانی در خانه، حس پوچی و کم ارزش بودن در خانه نیز یکی دیگر از عوامل تاثیر گذار در ناخن جوییدن کودکان می باشد.

راه کارهای موثر برای جلوگیری از ناخن جویدن کودکان

برای جلوگیری از عادت شدن ناخن جویدن کودکان، نقش خانواده و حتی اطرافیان بسیار مهم و حیاتی می باشد. دعوا کردن کودکان، داد زدن به سر کودک، کتک زدن، سرزنش کردن، مجازات کردن و … هیچ کدام راه کار مناسبی برای ترک دادن این عادت نیست. این نوع فشارها ممکن است حتی نتیجه عکس نشان داده و استرس کودک را افزایش داده و سبب جوییدن ناخن مکرر و متعدد کودک شود. در برخی موارد  شاهد هستیم خانواده ها برای این که ناخن جویدن کودکان خودشان را متوقف نمایند به آنها بی توجهی کرده و یا واکنش های منفی از خود در مقابل کودک نشان می دهند. این حرکت در همه کودکان نتیجه مثبتی ندارد و ممکن است در بعضی از کودکان نتیجه عکس و در بعضی ها نتیجه مثبتی داشته باشد. معمولا چون دخترها روابط احساسی قوی تری دارند این نوع عملکرد بر روی آن ها تاثیر بیشتری دارد.

تهدید های سازنده از جمله اگر ناخن خود را بخوری به این مکان نمیبرمت و … نیز نمی تواند راهکار مناسبی برای ترک عادت ناخن جویدن کودکان باشد به طور کلی رفتار مسالمت آمیز برای ترک ناخن جویدن کودکان نتیجه مثبت تری دارد. گاها برای ترک این کار به ناخن های کودکان فلفل زده و باعث می شود که کودکان این عمل را ترک کنند. این عمل با اینکه خوشایند نیست ولی در طول چندین دهه والدین و مراقب کودک به این اقدام دست زده بودند.

ناخن جویدن کودکان

 

راهکارهای عملی ترک ناخن جویدن کودکان

به عنوان پرستار کودک در منزل و یا مراقب کودک به هیچ عنوان شخصیت کودک را با ناخن جویدن نباید زیر سوال ببرید. یا اعلام کنید که کار خیلی زشتی را انجام می دهند. در مورد نادرست بودن ناخن جویدن کودکان به او گوشزد کنید و نه زشت بودن آن.

بهترین راهکار این می باشد که دست های کودک را مرتب مشغول نمایید. مثلا به عنوان مثال می توان نقاشی کشیدن را توصیه کرد. چون در این عمل دست کودک به طور مکرر مشغول است و کوک تمام توجه خود را به نقاشی کشیدن جلب می کند که همین مشغول بودن دست های کودک از میزان ناخن جویدن کودکان می کاهد. البته لازم به ذکر است که اولین وظیفه خانواده کودک صبور بودن است. چون ترک هر عادتی زمان بر بوده و باید با روش های مناسب انجام گردد. فعالیت دیگر برای کودکان هدیه دادن در قبال ترک این عمل می باشد. می توانید اسباب بازی هایی که موزیک می نوازند برای کودکان خود هدیه دهید تا علاوه بر تشویق برای ترک ناخن جویدن کودکان آنها مشغول نواختن موسیقی شده و تحرک زیادی داشته باشند.

اگر کودکتان به مهد می رود حتما به مدیر و معلم مهد این عادت را تذکر دهید و از آنها بخواهید که حواس کودک را در زمان ناخن جویدن پرت کنند و یا کودک را مشغول کنند.

بازی با خمیر بازی یا رنگ و خاک در طول روز  نیز برای ترک ناخن جویدن کودکان توصیه می گردد. چون همیشه دستان کودکان گلی یا رنگی شده است نمی تواند دست ها و انگشتان خود را به دهان خود ببرد  و در طول مدت باعث ترک عادت می شود.

فعالیت های مشترک با کودکانتان را افزایش دهید. این فعالیت ها می تواند شامل : دوچرخه سواری، بازی فوتبال، والیبال، پیک نیک رفتن و … باشد. چون فعالیت های مشترک بین کودکان و خانواده باعث مشغول شدن کودک و از یاد رفتن این عادت می شود.

برای خانواده هایی که هر دوی والدین مشغول کار هستند و در بیرون از خانه حضور دارند برای نگهداری از کودکانشان، از موسسه پرستاری اقدام به استخدام پرستار کودک کرده اند توصیه می کنیم تمامی موارد ذکر شده و تمام مواردی که لازم است برای پرستار خود بازگو کنند را گوشزد کرده تا مراقب کودک دقت بیشتری در زمینه ناخن جویدن کودکان داشته باشد.

موسسه پرستاری

 

 

کاهش وزن پس از زایمان

چگونه وزن خود را بعد از زایمان کاهش دهیم؟

نکاتی در مورد کاهش وزن پس از زایمان

کاهش وزن پس از زایمان : شاید یکی از نگرانی های مهمی که خانم ها بعد از زایمان دارند چگونگی کاهش وزنشان پس از زایمان می باشد.  حال ما در این مقاله سعی کردیم که این  مسئله را مورد بحث قرار داده، تا کمی از نگرانی های شما در این مورد را کاهش دهیم.

میزان کاهش وزن پس از زایمان، به مدت زمان بارداری ارتباط دارد چون به صورت طبیعی در طول بارداری وزن شما افزایش پیدا می کند. بعد از زایمان معمولا بیشترین انرژی برای نگهداری از کودک صرف می شود. بنابراین در طول این بازه زمانی به دلیل ترمیم بدن مراقبت از سلامت فردی بسیار مهم می باشد .

چگونگی کاهش وزن بعد از زایمان

کاهش وزن پس از زایمان: اهمیت تغذیه در دوره شیردهی

– رفع نیازهای فیزیولوژیکی و جسمی مادر

– تعادل انرژی و تغذیه برای تولید شیر مادر

– افزایش شیر مادر

تاثیر تغذیه مادر بر شیر دهی:

– افزایش مواد مغذی شیر مادر بستگی به تغذیه مادر در طول شبانه روز و شیردهی دارد.

– ترکیبات شیر مادر در جریان شیر دهی بسیار مهم است و لازم است بدانید که ترکیب اسید چرب در شیر نشان دهنده مصرف مواد مغذی در تغذیه مادر است.

– با تغذیه نامناسب مادر، مقدار شیر کاهش می یابد و با مصرف مکمل ها افزایش می یابد.

بسیاری از مادر در دوران شیردهی به دنبال کاهش وزن پس از زایمان می باشند. لازم است بدانید که کاهش وزن پس از زایمان بدون برنامه ریزی و مشورت گرفتن از پزشک تغذیه ممکن است مقدار و مواد شیر شما را مورد تحت تاثیر قرار دهد. به همین جهت بر اساس نظر متخصصان تغذیه در دوره بعد از زایمان، به منظور کاهش وزن پس از زایمان، نباید مادر رژیم غذایی خودسرانه ای بگیرد. چون این رژیم تاثیر زیادی بر شیر مادر گذاشته و ممکن است تغذیه کودکان به درستی از طریق شیردهی انجام نگیرد. لازم است این موضوع را در نظر بگیرید که هر رژیم غذایی برای هر شخصی می تواند  متفاوت باشد.  به همین منظور پس از زایمان برای این که مطمئن شوید رژیم غذایی که به دنبال کاهش وزن پس از زایمان گرفته می شود ممکن است

بر شیر و سلامت کودک شما تاثیر منفی برجای بگذارد اگر بر اساس اصول علم تغذیه صورت نگرفته باشد. به همین جهت به شما توصیه می گردد به یک متخصص رژیم غذایی مراجعه کرده و بسته به شرایط خود رژیم های کوتاه مدت درخواست نمایید تا هیج آسیبی به خود و سلامت کودک وارد نکنید. و این را در نظر بگیرید که کاهش وزن پس از زایمان موردی است که ممکن است افراد بسیاری بعد از تولد فرزند خود با آن درگیر باشند.

لازم به یادآوری می باشد که بدن مادر برای تولید شیر انرژی زیادی مصرف می کند به طوری که از تمامی کالری های مصرفی برای تولید شیر استفاده می کند. پس در این دوره همه مواد غذایی اعم از قند و چربی و پروتئین و …. باید توسط مادر مصرف شود. کاهش وزن پس از زایمان نمی تواند با حذف این مواد صورت بگیرد. لذا در صورتی که رژیم غذایی بعد از زایمان را می خواهید دنبال کنید می بایستی مواد خوراکی شما حاوی این مواد مغذی بوده باشد.

در طول دوران شیردهی، به طور روزانه مادر حدود ۷۰۰ میلی لیتر شیر تولید می کند. به همین دلیل اگر به دنبال کاهش وزن پس از زایمان می باشید می بایستی کالری های دریافتی روزانه تان را با میزان کالری مصرفی بسنجید البته که ۷۰۰ کالری که در شیردهی مصرف می گردد خود می تواند عامل مهمی در کاهش وزن پس از زایمان مادر باشد.

در دوره پس از زایمان، کاهش وزن بیش از ۲ کیلوگرم در ماه برای مادران توصیه نمی شود. بیشتر مادران دوست دارند بعد از زایمان به سرعت کاهش در وزن خود را مشاهده کنند ولی باید این را در نظر داشته باشند که این دوره برای سلامت کودک دوره حساسی محسوب شده و باید بیشتر به فکر نوزاد خود باشند. به همین جهت نمی توانند بدون احتساب موارد مهم و ضروری اقدام به گرفتن رژیم غذایی نمایند.

 

نکاتی در مورد کاهش وزن پس از زایمان

– ابتدا یک هدف برای کاهش وزن خود انتخاب کنید. کاغذ و قلم برداشته و اشتباهاتی که در مصرف روزانه مواد غذایی انجام می دهید نوشته و آنها را به حداقل برسانید.

– به علت این که در این دوره به خاطر نگهداری و مراقبت از کودک، زیاد تحرک ندارید سعی کنید در برنامه های روزانه خود برنامه پیاده روی و ورزش قرار دهید و به طور دائم و مستمر سعی نمایید تا همه آنها را اجرا کنید. پس یکی از موارد کلیدی که باید در نظر داشته باشید این است که به جای افزایش رژیم غذایی، سعی نمایید میزان تحرک خود را افزایش دهید.

– روزانه به جای مصرف ۳ وعده غذایی کامل، از چندین وعده غذایی استفاده نمایید. البته سعی نمایید در وعده های غذایی خود سبزیجات و لبنیات را جز اولویت ها غذایی خود قرار دهید.

باید در نظر داشته باشید که میان وعده ها قند خون را کنترل می کنند و باعث می شوند که سیستم گوارشی بدن بیش از حد فعال شود و مواد مغذی لازم برای شیر فراهم گردد. در نظر داشته باشید که بین وعده شام و ناهار حدوده ۵ الی ۶ ساعت فاصله زمانی وجود داشته باشد ولی در این بازه زمانی ممکن است شما به عنوان مادر و مراقب کودک چندین بار اقدام به شیردهی کودک خود نمایید.. پس لازم هست به عنوان پرستار کودک شما هم میان وعده های مغذی داشته باشید. تحقیقات نشان می دهد که مصرف کالری به تنهایی کافی نیست و محتوای انرژی هم، بسیار مهم است. این بدان معنی است که در روند کاهش وزن پس از زایمان، مادر باید مواد مغذی را از هر گروه غذایی به رژیم غذایی خود به صورت منظم و متعادل اضافه کند.

کاهش وزن پس از زایمان

میزان مواد مغذی مادر برای کاهش وزن پس از زایمان چگونه باید باشد؟

در روند کاهش وزن پس از زایمان،۱۲٪ الی ۱۵٪  از تغذیه روزانه مادر می بایستی از پروتئین ها، ۵۵٪ الی ۶۰٪ از کربوهیدرات ها و ۲۵٪ الی ۳۰٪ از چربی ها تشکیل شود. وقتی مصرف پروتئین کم باشد، کیفیت شیر مادر کاهش می یابد. کیفیت شیر به معنای محتوای شیر مادر است. نزدیک ترین پروتئین به شیر مادر، پروتئین تخم مرغ است. مادر شیرده باید هر روز در رژیم غذایی خود تخم مرغ داشته باشد. همچنین توصیه می کنیم که مصرف ماهی و گوشت قرمز را نادیده نگیرید. مواد معدنی و ویتامین ها در تنظیم آنزیم ها کارآیی بیشتری دارند. به طور منظم از میوه ها و سبزیجات فصلی استفاده کنید. خانم شیرده لازم است که ۲.۵ الی ۳ لیتر آب در روز بنوشد. خود رعایت همین نکات سبب کاهش وزن پس از زایمان به صورت غیر مستقیم می گردد. البته که فرد شیرده می تواند دوغ را به عنوان یک منبع پروبیوتیک برای تامین مایعات خود همراه با آب انتخاب نماید.

سعی کنید زمان غذا خود را تا آنجا که ممکن است افزایش دهید. هنگامی که به سرعت غذا می خورید، هضم افزایش پیدا می کند و می خواهید بیشتر غذا بخورید، که منجر به افزایش وزن می شود. بنابراین سعی کنید به آرامی غذا بخورید، مطالعات نشان داده اند افرادی که کمتر از ۷ ساعت در روز می خوابند، خطر ابتلا به افزایش وزن را دارند. هورمون رشدی که در طول خواب ترشح می شود، به سوختن چربی کمک می کند.

کاهش وزن پس از زایمان

در کنار تمام موارد ذکر شده، داشتن روحیه مناسب باید جز اولویت ها هر مادری و فردی که پرستار کودک است می باشد. همیشه سعی کنید سرزنده و شاد باشید و صبور بودن بی شک در روند کاهش وزن پس از زایمان به شما کمک خواهد کرد.

موسسه پرستاری

 

 

 

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن به کودکان:  عادت به مسواک زدن در تمام مراحل زندگی از کودکی گرفته تا سالمندی، برای سلامت دهان و دندان یک امر ضروری می باشد. آموزش مسواک زدن به کودکان از سنین کودکی از زمانی که دندان های شیری کودک شروع به رشد می نماید باید شروع گردد. لذا پرستار کودک و والدین کودک می بایستی آموزش مسواک زدن به کودکان را امر جدی در نظر بگیرند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن در کودکان از چه زمانی باید شروع شود؟

آموزش مسواک زدن به کودکان را می بایستی از چه زمانی شروع کرد؟ شما به عنوان مراقب کودک و فردی که پرستاری از کودک را بر عهده دارید می بایستی به زمان مناسب آموزش مسواک زدن به کودکان اطلاعات مناسبی داشته باشید. باید در نظر داشته باشید که دندان های کودکان نسبت به دندان های بزرگسالان زودتر پوسیده می شود. خیلی از بچه ها دوست ندارند دندانهیشان را مسواک بزنند و یا به عبارتی دیگر در زمان آموزش مسواک زدن به کودکان توسط والدین مقاومت نشان می دهند و یا با زور مسواک می زنند. بسته به سن کودکان هر موقع که دندان های کودکان شروع به درآمدن کردن می توانید آموزش مسواک زدن به کودکان را شروع کنید.
به طور طبیعی از سن ۲ تا ۲/۵ سالگی که کودکان شروع به درک مسائل اطراف خود می کنند و از طرف دیگر می توانند اشیاء رابه طور کامل در دست بگیرند، بهترین بازه برای آموزش مسواک زدن به کودکان می باشد. در این بازه هم چون کودکان دوست دارند مواد خوراکی متنوعی را امتحان کنند و همچنین کودکان شروع به خوردن چربی ها و و انواع قندها می کنند به همین دلیل  سلامت بهداشت دهان و دندان در کودکان ایجاب می کند که هر روز یک الی دوبار در فواصل روز  مسواک بزنند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

در زمان آموزش مسواک زدن به کودکان از چه نوع مسواک و خمیر دندان می بایستی استفاده کنیم؟

لازم به ذکر است که در سنین کودکی زمانی که آموزش مسواک زدن به کودکان را شروع می کنیم می بایستی از مسواک هایی که جنس دندانه های آن نرم و ژله ای می باشد استفاده کنیم. اگر جنس مسواک سفت باشه باعث زخمی شدن لثه های کودک می شود. و ممکن است به دهان و لثه های کودک آسیب برساند.
در آموزش مسواک زدن به کودکان بایستی در نظر داشته باشید که بنابر تحقیق متخصصان تا سن ۳ سالگی، استفاده از خمیردندان چندان مناسب نیست و همان مسواک زدن خالی کافی است ولی بعد از سن ۳ سالگی استفاده از خمیردندان های معمولی که در بازار  وجود دارد و حاپی فلوراید نیز می باشند به والدین و پرستار کودک در منزل توصیه می شود. البته بسیاری از کودکان در سنین پایین ترجیح می دهند که از خمیردندان های طعم دار استفاده کنند. مراثب کودک در منزل باید در نظر داشته باشد که در ابتدای آموزش مسواک زدن به کودکان ممکن است که کودک خمیردندان را قورت دهد. هر روز بعد از خوردن صبحانه و بعد از خوردن شام مسواک زدن برای همه سنین در کودکان توصیه می شود. البته بسیاری از کودکان زمانی که شاهد مسواک زدن والدین هستند خود تشویق به مسواک زدن می شوند.  یعنی والدین و مراقب کودک در منزل می توانند از یادگیری مشاهده ای در زمینه ی آموزش مسواک زدن به کودکان استفاده نمایند.

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن به کودکان چگونه بایستی صورت گیرد؟

به عنوان مراقب کودک بایستی در نظر داشته باشید زمانی که دندان های شیری کودک شروع به درآمدن می کند مسواک زدن مکرر ممکن است باعث زخمی شدن لثه های کودکان شود. برای همین به والدین و پرستار کودک روزانه توصیه می گردد که در این دوران حتما از مسواک های نرم استفاده کنند. مادر یا پرستار کودک موظف است دندان های کودک را با دستمال نرم و مرطوب روزانه چندین بار تمیز کند. در یاد داشته باشید که این سن مهم ترین سن برای دندان های کودک است چون هر چقدر دندان های کودک تمیز و سالم باشد، دندان های سری دوم کودک نیز سالم و در فرم خواهد بود.
به طور مکرر هر ۶ ماه یک بار کودکتان را به یک دکتر متخصص دندانپزشک برده تا از سلامتی دندان های نوزاد خود اطمینان حاصل کنید.

آموزش مسواک زدن به کودکان

چگونگی ایجاد علاقه در کودکان برای مسواک زدن

آموزش مسواک زدن به کودکان از طریق ایجاد علاقه به مراتب راحت تر می باشد. برای این که علاقه به مسواک زدن در کودکان ایجاد کنید باید از همان ابتدای خرید مسواک زدن کودکان شروع کنید. در زمان خرید مسواک به کودکان به شما پیشنهاد می گردد که از کودک خود نظر بخواهید. مثلا کودکان معمولا  شخصیت های کارتونی را ترجیح می دهند. به همین دلیل مسواک هایی که به شکل شخصیت های کارتونی می باشند می توانند گزینه مناسبی برای شروع آموزش مسواک زدن به کودکان باشند. کودکان معمولا از بزرگ ترها تقلید می کنند بنابراین به والدین توصیه می شود که باید الگویی مناسب برای کودکان در مسواک زدن باشند.

در این میان از عروسک های کودکان می توانید استفاده نمایید به این صورت که با گرفتن یک مسواک اسباب بازی برای عروسکی که کودک آن را بسیار دوست دارد می توانید به کودک خود یاد بدهید که به عروسک خود مسواک بزند و از این طریق آموزش صحیح مسواک زدن به کودکان را آموزش دهید و هم علاقه به مسکواک زدن در کودک خود را ایجاد و تقویت نمایید.
در زمانی که کودک شروع به مسواک زدن می نماید در کنار کودک خود ایستاده و با تشویق کردن او ، در مسواک زدن کودک علاقه ایجاد کنید. و برای آن جایزه ای تعیین کنید که اگر هر روز و شب مکرر و با نظم مسواک بزند برایش اسباب بازی یا هدیه ای که او دوست دارد را خواهید گرفت.
گاهی تهدید های کوچک نیز جوابگو است. مثلا به کودک خود گوشزد کنید که اگر مسواک نزند از دادن خوراکی هایی مثل شکلات و شیرینی و چیپس و … به او خودداری خواهید کرد. البته سعی کنید بیشتر حالت تهدید و اجبار نباشد چون باید کودک به صورت مشتاقانه به مسواک زدن بپردازد.
بعد از این که کودکتان مسواک زد او را در آغوش بگیرید ببوسید و به او محبت کنید و با ابراز عشق و محبت به او بفهمانید که مسواک زدن او کار درستی بوده است. البته باید در نظر داشته باشید که آموزش مسواک زدن به کودکان باید با علاقه و مهر و محبت همراه باشد تا برای کودک خاطره خوبی به جای بگذارد.
موسسه پرستاری

علاقه کودکان به حیوانات

علاقه کودکان به حیوانات

علاقه کودکان به حیوانات

علاقه کودک به حیوانات را از همان سنین کودکی می توان مشاهده کرد. حتی می توان به راحتی اظهار کرد از همان اوایل روزهای تولد کودکان که شروع به درک اجسام و اشیاء می کند، می توان شروع علاقه کودکان به حیوانات را درک کرد. لازم است که در نظر گرفته باشید علاقه کودکان به حیوانات که از ذات انسانی نشات می گیرد نباید هیچ وقت از همان دوران کودکی از طرف والدین و یا مراقب کودک سرکوب گردد. البته لازم به ذکر است که این علاقه می بایستی توسط خانواده و پرستار کودک در منزل کنترل شود تا هیچ آسیبی به نوزادان و کودکان نرسد. البته که علاقه کودکان به حیوانت خود به تنهایی نمی تواند به نوزادان آسیب برساند. آن چیزی که به کودکان آسیب می رساند عدم مراقبت صحیح از کودکان و حیوانات توسط مراقب کودک می باشد.
علاقه کودکان به حیوانات در وهله اول از خود والدین و پرستار نوزاد شروع می شود. چون در سنین کودکی تمامی رفتارهای کودکان تقلیدی می باشد و والدین هر رفتاری نسبت به موجودات بیرون از خانه داشته باشند نوزاد نیز این رفتارها را تقلید خواهد کرد. این که کودک می تواند به غیر از انسان با موجودات زنده دیگری ارتباط برقرار کند بی شک قابل تامل و ارزشمند می باشد. پس وظیفه اصلی خانواده و مراقب کودک در این مورد، کنترل موازین بهداشتی و امنیتی در مقابل علاقه کودکان به حیوانات از طرف فرزندانشان می باشد.
براساس تحقیقات متخصصان روانشناسی و پزشکان متخصص در مورد علاقه کودکان به حیوانات مهربانی بلند مدت و آرامش روحی، اولین فاکتورهایی هستند که کودکان با محبت به حیوانات، به دست می آورند. به همین جهت علاقه کودکان به حیوانات  را تشویق نمایید.

اهمیت علاقه کودکان به حیوانات

رشد احساسات عاطفی کودکان و افزایش روابط اجتماعی، دو مورد از اهمیت های علاقه کودکان به حیوانات می باشد. در دنیایی که تکنولوژی بر زندگی همه حاکم شده و همه کودکان از دنیای واقعی به دنیای مجازی رو آورده اند ، ارتباط با دنیای واقعی به خصوص طبیعت، می تواند پیشنهاد بیشتر روانشناسان و متخصصان برای والدین، نسبت به فرزندانشان باشد.
در سایه علاقه کودکان به حیوانات، کودکان می توانند محبت و نوع رفتار با موجودات زنده دیگر در طبیعت را یاد بگیرند. زمانی که کودکان خود را صاحب یک حیوان می دانند در کنار این هم حس مالکیت چیزهای دیگری را نیز در طبیعت و زندگی یاد می گیرند و نوع رفتار کودکان به طبیعت در آن ها نهادینه می شود. زمانی که کودکی به یک حیوان کمک کرده و یا و از آن ها نگهداری می کند در کنار آن آسودگی وجدان، اعتماد به نفس، محبت بی چشم داشت و سایر احساسات را تجربه می کند. و کودکی که صاحب این احساسات شود، در زندگی خود خوشحال و یک انسان مثبت گرا خواهد بود و این انرژی مثبت را به اطراف خود نیز منتقل خواهد کرد.

علاقه کودکان به حیوانات

 

چرا ترس از حیوانات در کودکان وجود دارد؟

همان طوری که محبت و علاقه کودکان به حیوانات به صورت وارثتی به ارمغان نمی آید بلکه از طریق دیداری و آموزشی میسر می گردد. بنابرین چه علاقه کودکان به حیوانات و چه ترس از حیوانات در کودکان از طرف والدین به کودکان یاد داده شود. البته ممکن است این یادگیری به صورت غیر مستقیم باشد. گر چه می توان ذکر کرد که هر موجود زنده ای که حرکت کند می تواند  خود سبب کمی هراس گردد. زیرا که به دلیل جریان تکامل انسان در ذات انسان، ترس از موجود زنده چه حیوان و چه گیاهان وجود دارد. ولی این نوع ترس با آموزش در کودکی قابل کنترل و پیشگیری است. اگر در سنین پایین، نوزاد با حیوانات اطراف خود خو بگیرد، این ترس از حیوانات نیز در کودکان با افزایش سن به حد کمتری برسد. طبق تحقیقات، حیواناتی که در اطراف انسان ها زندگی می کنند و رفتار مسالمت آمیزی با انسان ها دارند، عمرشان کمتر از انسان ها بوده و همین دلیل باعث شده که انسان ها موجوات زنده را هم برای تامین نیازهای تغذیه ای، و هم به عنوان یک حیوان خانگی در محیط زندگی اطراف خود نگهداری کنند. کودکان معمولا با از دست دادن حیوانات خود احساس ناراحتی می کنند و برای همین خواستار گرفتن یک حیوان دیگر نیز باشند. در کنار تمام این مسائلی که گفته شد باید این نکته را گوشزد کنیم که بعضی حیوانات ناقل بیماری هستند و باید خانواده و مراقب نوزاد در منزل مراقب باشیم که کودکان از حیوانات اطراف بیماری دریافت نکنند. و اگر حیوانی همراه کودک زندگی می کند به صورت مداوم حیوان را به دامپزشک نشان داد.

 

چگونه می توان ترس از حیوانات را در کودکان از بین برد؟

بعضی توصیه هایی را در زیر برای خانواده ها و پرستاران کودک ذکر گردیده است تا که نوزاد و کودک بتواند بر ترس از حیوانات غلبه کند و علاقه کودکان به حیوانات را تشویق نمایند :
– برای کودکتان در همان سنین کودکی کتاب هایی در خصوص آشنایی آنها با حیوانات و داستانهای مثبت در مورد حیوانات بخوانید. تا علاقه کودکان به حیوانات شکل گیرد.
– اگر شما از حیوانی ترسیده اید و یا خاطره بدی در مورد حیوانی دارید لزومی ندارد که برای فرزندان خود از نوع ترس خود از حیوانات بازگو کنید. زیرا این امر سبب دید منفی و کم شدن علاقه کودکان به حیوانات می گردد.
– می توانید برای شروع از حیواناتی مانند ماهی و پرنده ها استفاده کنید. این حیوانات معمولا بی ضرر بوده و یک حس حیوان دوستی در بین کودکان ایجاد می کند. یعنی سبب علاقه کودکان به حیوانات می گردد.
– کودکان به صورت اتفاقی با یک حیوان می توانند روبرو شوند در این صورت رفتار ترس آمیزی ایجاد نکنید و با آن حیوان مهربان باشید تا بچه ها هم از شما یاد بگیرند. چون بچه ها می بینند و تقلید می کنند. در بسیاری از موارد همان طور که در بالا نیز به آن پرداخته شد ترس از حیوانت از طریق مشاهده و آن هم مشاهده غیر مستقیم امکان می یابد به همین جهت والدین و افرادی که پرستاری از کودک را بر عهده دارند می بایستی دقت لازم را در این زمینه داشته باشند.
– در نظر داشته باشید که حیواناتی مانند سگ و گربه می توانند بهترین دوست حیوان خانگی برای بچه ها باشند و این را در نظر بگیرید که بهداشت آنها می بایستی اولین اولویت شما باشد تا کودکتان دچار بیماری های ناشی از درگیری با حیوانات نشود. با حیوانات خانگی مانند یک اعضای خانواده برخورد کرده و در بهداشت و سلامت این حیوانات کوشا باشید.

موسسه پرستاری

پرستاری از کودکان دوقلو

پرستاری از کودکان دوقلو

پرستاری از کودکان دوقلو کار ساده ای به نظر نمی رسد. بسیاری از مادران زمانی که متوجه می شوند پرستاری از کودکان دوقلو را می بایستی بر عهده بگیرند در ابتدا ممکن است که با ناراحتی بپذیرند. قطع یقین پرستاری از کودکان دوقلو نیاز به تجربه و دانش کافی در این زمینه دارد.

پرستاری از کودکان دوقلو

آمار زایمان های چندقلو چقدر است؟

لازم است بدانید که از هر ۸۰ مادری که زایمان می کنند یک زایمان به صورت دوقلو و از هر ۶۴۰۰ زایمان، یک زایمان سه قلو و از ۵۰۰۰۰۰ زایمان هم یک چهار قلو گزارش شده است. در این میان پرستاری از کودکان سه قلو و پرستاری از کودکان چهارقلو نیز بیشتر از پرستاری از کودکان دوقلو انرژی و تخصص لازم دارد.
تا به امروز نزدیک به ۳۰ مورد هم زایمان پنج قلو گزارش شده است اما از بین آنها تنها مقدار انگشت شماری توانستند با سختی ها کنار بیایند و زنده بمانند. یکی از این پنج قلوهایی که زنده مانده اند، پنج قلو های معروف کانادایی به نام برادران دیون هستند. این یکی از معجزه های اخیر است که این پنج قلو، سن ۲۰ سالگی را گذرانده اند. پرستاری از کودکان پنج قلو بسیار سخت تر و طاقت فرساتر ار پرستاری از کودکان دوقلو می باشد. قطع یقین خانواده می بایستی از خدمات موسسه پرستاری و یا پرستار کودک در منزل استفاده نماید. بدون کمک گرفتن از پرستار کودک خانواده نمی تواند به راحتی از پس تربیت و کارهای پرستاری از کودک بربیاید.
همانطوری که مشخص است، وراثت در این که مادری صاحب دوقلو و یا چندقلو گردد تاثیر بسیار زیادی دارد. یعنی در افرادی که خود دوقلو بوده اند احتمال بسیار زیادی وجود دارد که خود صاحب فرزند دوقلو و چندقلو گردند.

پرستاری از کودکان دوقلو

پرستاری از کودکان دوقلو : دوقلوهای همسان غیرهمسان

دوقلوهای همسان از تقسیم شدن یک تخمک که توسط یک اسپرم بارور شده است به وجود می آیند. معمولا کودکانی که به صورت همسان به دنیا می آیند در کروموزوم ها، رنگ چشم و مو، گروه خونی، اثر انگشت و در مواقعی وزن و اندازه باهم یکی هستند. لازم است فردی که پرستاری از کودکان دوقلو را برعهده گرفته است در این زمینه اطلاعات داشته باشد.  این در حالی است که قل های ناهمسان پس از بارور شدن دو یا چند تخمک توسط اسپرم های متفاوت به وجود می آیند این نوع کودکان با این که ۹ ماه در داخل شکم مادر باهم زندگی می کنند ولی دارای ژن های متفاوتی هستند و به احتمال زیاد ۵۰ درصد دی ان ای مشترک دارند.
اکثر دوقلو ها از نظر قیافه و شکل ظاهری شبیه هم هستند. می توان اظهار داشت که از ۱۰۰ دوقلو ۷۰ دوقلو شبیه هم هستند.
تشخیص دوقلو در همان اواسط بارداری و در ماه های ۴-۵ ماهگی قابل تشخیص است البته با آزمایش های اشعه ایکس به راحتی می توان از همان اوایل بارداری از داشتن قلو ها در شکم با خبر شد. به همین جهت خانواده ها از همان ابتدا می بایستی در صورتی که مادر تجربه لازم را نسبت به پرستاری از کودکان دوقلو ندارد به فکر پرستار کودک روزانه و پرستار کودک شبانه روزی باشد.  دوران حاملگی دوقلو به طبع سخت تر از تک قلو سپری می شود. به خصوص در اواخر دوران بارداری این دشواری کاملا مشاهده می شود. و خیلی طبیعی است که مادر وزن زیادی را تحمل می کند. و درد در ناحیه زیر شکم، پشت و کمر و ورم در پاها می تواند از علایم بارداری چند قلو ها باشد.

پرستاری از کودکان دوقلو

پرستاری از کودکان دوقلو : بعد از زایمان چند قلوها به چه مواردی باید دقت کرد؟

پرستاری از دوقلوها چه همسان و چه غیر همسان نیاز به فرد با تجربه در زمینه مراقبت از کودک دارد. دوقلوها به خصوص دوقلوهای همسان رفتار و اخلاق شبیه و نزدیک به هم دارند. هر چند جنسیت در این زمینه خیلی مهم است و قل های دختر خیلی آرام تر از قل های پسر هستند و می توانند این اختلافات و ارتباطات رفتاری را راحت تر به هم ارتباط دهند.. با این حال وظایف خانواده و والدین و مراقب کودک در زمینه پرستاری از کودکان دوقلو  چه چیزهایی می تواند باشد:
– تا حد ممکن برای قل های خود لباس های مشترک و یکسان بگیرید. با این که با گذر زمان این مسائل حل خواهد شد. ولی در ابتدای سنین نوزادی، قلو ها تمایل به هم رنگ بودن دارند و نسبت به هم حسادت هایی دارند که نباید با موارد ظاهری این حسادت در کودکان نمود پیدا کند. لذا رعایت برخی از این نکته های به ظاهر ساده می تواند حسادت کودکان را تا حدود بسیار زیادی کاهش دهد.
– اجازه دهید کودکان با هم دیگر خو بگیرند. ممکن است در سنین نوزادی مشاهده دعوا و کشمکش هایی بین دوقلوها باشیم در بسیاری از موارد باید به شما بگوییم که این کشمکش ها بسیار طبیعی می باشد. این در حالی است که با گذشت زمان این کشمکش ها تبدیل به یک نوع همیاری و همدلی خواهد شد. لرا فردی که پرستاری از کودکان دوقلو را بر عهده دارد در بسیاری از موراد نبایستی خود را درگیر این کشمکش ها و دعواها نماید.

بیشتر مطالعات نشان می دهد که دوقلوها با گذشت زمان بهترین همیار برای هم دیگر می شوند و این همیاری در بین قل های دختر نسبت به قل های پسر بیشتر مشاهده می شود. بیشتر تاکید ما در زمان دعوای میان قل ها، مداخله کردن والدین و فردی که پرستاری از کودکان دوقلو را بر عهده دارد این است که به حالت میانجگری وارد مباحث کودکان گردند.  و از رفتار خشونت آمیز و تند در مقابل بچه ها به شدت خودداری کنند.
– تحقیقات نشان می دهد که روابط اجتماعی کودکان دوقلو در مقایسه با دیگر کودکان بیشتر می باشد و زودتر با افراد جامعه می توانند وفق پیدا کنند. البته این مسئله هم قابل ذکر می باشد که قل ها آسیب پذیرتر نیز می باشند. دلیل آسب پذیر بودن کودکان را نیز می توان از نظر پزشکی توضیح داد. کودکان دوقلو و یا چندقلو در شکم مادر تمام احساسات و  عواطف و حتی مواد غذایی که دریافت می کنند را با دیگر قل خود شریک می باشند. لذا این عوامل سبب می گردد که حساسیت کودکان دوقلو نسبت به کودکان دیگر بیشتر است. پرستاری از کودکان دوقلو یعنی تمام این حساسیت ها و نقاط قوت و ضعف را دانستن. کودکان دوقلو  در جامعه  حس شراکت بیشتری دارند. کودکان دوقلو علاوه بر مسایل جسمی از نظر عاطفی نیز شکننده تر از کودکان دیگر هستند.
– تحقیقات نشان داده است که رشد زبانی و جسمی در کودکان دوقلو کندتر از سایر کودکان است. و وظایف اصلی والدین و افرادی که پرستاری از کودکان دوقلو  را بر عهده دارند می تواند این باشد که از همان سنین نوزادی نسبت به اعمال برنامه تغذیه مناسب کودکان چند قلو در طول رشد اقدامات لازم و مناسب را با توجه با مشورت با پزشک تغذیه کودکان انجام دهند.
موسسه پرستاری