همبازی کودکان

همبازی کودک- پاکان افق آرال

بزرگترين موفقيت‌هاي كودك در بازي امكان مي­یايند، موفقيت‌هايي كه در آينده سطح بنيادي فعاليت‌هاي واقعي و اخلاقيات او خواهد شد. آنچه امروز كودك در انجام آن همکاری نشان مي‌دهد در آينده مي‌تواند به تنهايي انجام دهد. بنابراين تنها آموزشی خوب است كه پيش‌قدم رشد باشد و آن ‌را هدايت كند‌، آموزش ‌و ‌پرورش نبايد متمایل به گذشته کودک باشد. بلكه بايد متمايل و در جهت آينده باشد.

البته نباید از نظر دور داشت که دارا بودن یک ارتباط صمیمی و بازی با بزرگسالان مهربان می تواند احساس اعتماد و ارزشمند بودنٰ را ایجاد می کند و همچنین کودکان به راحتی می توانند پرسش های  خود را از آنها بپرسند. در خیلی از این مواقع علاوه بر والدین کودک پرستار کودک یا مراقب کودک باشد. به خصوص که کنش متقابل کودک با پرستار کودک بسیار حایز اهمیت می باشد.

گروه های همسالان و همبازی های کودکان در شکل گیری چهارچوب شخصیتٰ؛رفتارهای اجتماعی و ساختار نگرش های کودک اهمیت بسیار بالایی دارد.در خیلی از مواقع کودکان از همبازی های خود سرمشق می گیرند به خصوص اگر آن همبازی بزرگسال باشد و یا پرستار کودک باشد.کودکان با استفاده از الگوهای سرمشق گیری و سرمشق دهی در مورد رفتارهایی که تقلید کردنی هستند در یکدیگر تاثیر می گذارند.

مراحل رشد و تکامل کودکان در انتخاب همبازی

6 الی 8 ماهگی

در طی این دوران کودکان ترجیح می دهند که با محیط اطراف خود درگیر باشند.در خیلی از موارد آنها نه با اسباب بازی های خود بازی می کنند و نه با همسالان و هم بازی های خود.کودکان درخواست پرستاران کودک و بزرگسالان را برای بازی رد می کنند و توجهی به آن ها نشان نمی دهند.در خیلی از موارد اگر ارتباطی با کودک دیگری برقرار کنند آن ارتباط بیشتر در حد لبخند زدن خواهد بود.و اگر مشکل و یا رفتار ناسازگارانه ای را شاهد باشید بیشتر به صورت کلی ظاهر می گردد که ممکن است کودک در تلاش باشد تا اسباب بازی کودک دیگری را بگیرد.

کودکان 6 تا 8 ماهه بیشتر با محیط بازی شان سرو کار دارند تا اسباب بازی یا همبازی خود. در این دوره معمولاً، به کودکان دیگر توجه نمی شود. هنگامی که تماس با کودک دیگر به وجود می آید، اگر این تماس دوستانه باشد، چیزی بیش از لبخند زدن، یا احتمالاً گرفتن کودک دیگر دیده نمی شود. و وقتی برخورد پرخاشجویانه ای به وجود آید، بیشتر به صورت کلی ظاهر می شود که ممکن است به شکل تلاش در گرفتن اسباب بازی از دیگری بروز کند.

9 الی 13 ماهگی

کودکان در بین سال های 9 الی 13 ماهگی ترجیح می دهند که به اسباب بازی ها توجه کنند تا به همبازی ها. در این دوران اهم توجه  کودکان به اسباب بازی های متنوع می باشد.البته قابل ذکر است که بر خلاف دوره قبلی مشاجرات جنبه ی شخصی به خود می گیرید.البته همچنان کودکان ماهیت خصومت را تشخیص نمی دهند و دعواها بر سر مالکیت اسباب بازی ها می باشد.معمولا خردسالان تمایل به باری های انفرادی دارند و زمانی که مشغول بازی هستند اگر پرستار کودک و یا والدین در حال نظارت باشند برایشان بسیار لذت بخش خواهد بود.

14 الی 18 ماهگی

کودکان در بین سنین 14 الی 18 ماهگی دید خود را نسبت به اطرافیان خود به خصوص همبازی هایشان تغییر می دهند.در این سنین به دلیل اینکه کودکان تمام مدت با اسباب بازی ها بازی می کنند مشاجرات بر سر استفاده از اسباب بازی به اتمام می رسد و این باعث می شود مشاجرات با دیگران نیز کم گردد.

کودکان بین سنین 14و 18 ماهگی طرز تلقی خود را نسبت به همبازی های شان تغییر می دهند و چون نیازهای مربوط به اسباب بازی تا حدود زیادی ارضا می شوند، مشاجرات با دیگران نیز کاهش می یابد.

19 الی 25 ماهگی

تحقیقات مشخص کرده است که گرایش کودکان در این ماه ها هم به سمت اسباب بازی ها می باشد و هم هم بازی ها.در این سنین ارتباط اجتماعی افزایش پیدا می کند. در بسیاری از موارد بر خلاف دوره های قبل شاهد هستیم که کودکان برای تطبیق با وضعیت همبازی هایشان رفتارهای خود را تغییر داده اند.

2 الی 3 سالگی

کودکان در این سنین معمولا ترجیح می دهند در کنار یکدیگر بازی کنند.البته این به معنای آن نیست کهبا همدیگر مشغول بازی هستند بلکه در کنار هم بازی می کنند و هیچ گونه تمایلی به تقسیم کردن اسباب بازی های خود با دیگران ندارند.این به این معناست که کودکان هنوز هیچ آگاهی نسبت به مفاهیم مالکیتٰ؛ قرض دادن و قرض گرفتن ندارند.از طرف دیگر کودکان در این سنین غالبا حواسشان جمع است که کسی اسباب بازی آنها را تخریب نکند.

4سالگی

در چهار سالگی شرایط تغییر یافته است. در این دوره کودکان ترجیح می دهند با دیگران معاشرت کنند اگر چه در هنگام بازی همیشه مشکلاتی پیش می آید و خود کودکان قادر به حل کردن مسایل خود نیستند و ضروری می باشد که بزرگسالان و پرستار کودک در این گونه موارد دخالت کنند.در این گروه سنی کودکان ترجیح می دهند که با هم سن های خود بازی کنند یعنی 4 ساله ها با چهار ساله ها.آنها با هم دیگر مدت زمان طولانی بحث می کنند و نقشه های مختلف می کشند و سر این نقشه ها با هم نزاع می کنند.به این دلیل دخالت و میانجی گری بزرگسالان و پرستار کودک الزامی می باشد.البته در بیشتر مواقع در پایان نزاع کودکان باز حرف خود را تکرار می کنند و خود را حق به جانب می دانند.

5 الی 6 سالگی

کودکان از بعد از این سن می توانند به راحتی همبازی های مناسبی را برای خود در نظر بگیرند. در شروع این مرحله کودکان خودخواه و پرخاشگر هستند.البته لازم به یادآوری است که به هیچ عنوان نباید والدین یا پرستار کودک اجازه دهد که این ویِژگی جزء خصوصیات اخلاقی کودکان شود. این ضروری است که کودکان راهکارهای سازش و همکاری با کودکان دیگر را یاد بگیرند. باید یاد بگیرند چگونه می توانند با همکاری همدیگر بازی های مناسبی را شروع کرده و به اتمام رسانند.این سنین و این بازی ها بهترین راهکارها برای پرورش قدرت همکاری و همیاری در کودکان است و در عین حال کودکان تمرین می کنند چگونه می توانند با نکته نظرات متفاوت کنار بیایند.