بیگانگی دانش آموزان، دلایل بروز و روش های مقابله با آن

بیگانگی دانش آموزان| پاکان افق آرال

یکی از دلایل ترک تحصیل دانش آموزان احساس بیگانگی تدریجی آنان از محیط مدرسه به طور کلی است. روانشناسان چهار بعد برای بیگانگی دانش آموزان، دلایل بروز و روش های مقابله با آن ترسیم کرده اند که به نظر می رسد به بافت مدره تعمیم پذیر باشد: ناتوانی، بی معنایی، بی هنجاری، جدایی اجتماعی.

ابعاد بیگانگی دانش آموزان، دلایل بروز و روش های مقابله با آن

هنگامی که افراد تحت سیطره و اعمال نفوذ مراجع قدرت و مقررات نهاد های اجتماعی قرار می گیرند ،احساس ناتوانی می کنند. برخی از دانش آموزان وقتی در مدرسه قدرت کنترل یا تغییر خط مشی های مدرسه، ارتقا به سکوی بالاتر، یا تغییر موقعیت تحصیلی مرزی خود را ندارند به احساس ناتوانی دچار می شوند. این گونه دانش آموزان ترجیح می دهند که برای دریافت پاداش های بی نظیر تحسین دیگران و نمرات درسی به رقابت برنخیزند، در عوض بر علیه مقررات طغیان کنند، از مدرسه بگریزند ، یا صرفا حضور فیزیکی داشته باشند بدون آن که در فعالیت های تحصیلی مشارکت کنند. دانش آموزانی که در سلسله مراتب تحصیلی از موقعیت بهتری برخوردارند ، کمتر احساس ناتوانی می کنند .

بی معنایی ، بعد دوم بیگانگی دانش آموز است. برخی از دانش آموزان ممکن است از ارتباط موضوعات آموزش داده شده در مدرسه و نقش آتی خود در جامعه ذهنیت روشنی نداشته باشند. دانش آموزانی که در این گروه قرار می گیرند بین مدرسه و زندگی خود ارتباطی نمی یابند.

بعد سوم بیگانگی، بی هنجاری ،وقتی پیش می آید که افراد در هنجارها و اهداف منسجم نهاد مورد نظر معنای چندانی نمی یابند. هنجارهای مدرسه حکم می کند دانش آموزانی که در تحصیل موفق اند و قصد ادامه تحصیلات عالی را دارند ، پاداش دریافت کنند.

هنجارهای رسمی مدرسه برای دانش آموزان برخاسته از وضعیت اجتماعی –اقتصادی پایین یا گروه های اقلیت چندان عادلانه به نظر نمی رسند.دانش آموزان بیگانه شده ممکن است به آسانی هنجارهای رسمی مدرسه را به نفع هنجارهای همتایان و/یا هنجارهای ضد مدرسه کنار بگذارند.

و بالاخره ، بعد چهارم بیگانگی، جدایی اجتماعی، به فقدان ارتباط یا همبستگی ناچیز دانش آموز با دیگران در بافت مدرسه اطلاق می شود. هنگامی که فعالیت های تحصیلی یکنواخت ، برخورد همتایان غیر دوستانه ، مسولان مدرسه غیر مشوق هستند دانش آموزان از مدرسه ناراضی می شوند و برخی از آنان احساسات خود را از طریق کناره جویی یا طغیانگری نشان می دهند.